You are here: Home > Mózg > Zjawiska elektryczne przy impulsach nerwowych

Zjawiska elektryczne przy impulsach nerwowych

Tą samą drogą co tlen i substancje odżywcze dojść mogą do komórki nerwowej i jej wypustek także substancje zakłócające normalny tok przemiany materii. Następują wtedy zaburzenia w tempie przemiany albo w kierunku ich zahamowania, albo pobudzenia. Substancje te, to narkotyki takie jak chloroform, eter, kokaina itp. oraz substancje pobudzające, jak kofeina lub strychnina.

Przewodzeniu impulsów nerwowych towarzyszy stale szereg zjawisk elektrycznych. Badaniem ich zajmuje się specjalna gałąź fizjologii, zwana elektrofizjologią.

W elektrofizjologii zasadniczą czynnością badacza jest odprowadzanie i analizowanie prądów, różnic potencjałów, powstających na włóknach i kadłubach komórek nerwowych. Zadanie to nie jest łatwe, gdyż chodzi tu zwykle o prądy bardzo słabe, rzędu mili-, a nawet mikro- woltów. Odprowadza się je z żywych tkanek, przedstawiających bardzo złożone układy przewodników i oporów elektrycznych. Konieczne jest użycie elektrod niepolaryzujących się, tj. nie wytwarzających dodatkowych prądów wskutek zetknięcia się słabych różnych metali i roztworów w dodatkowe ogniwa (str. 22). Pomiary i nawet zauważanie tych prądów wymaga też bardzo złożonej czulej i precyzyjnej aparatury pomiarowej.

Podstawowym stwierdzeniem elektrofizjologii było, że na powierzchni nieuszkodzonego i nieczynnego włókna nie występują różnice potencjałów. Inaczej już się rzeczy mają, gdy włókno zostanie uszkodzone. Elektroda przyłożona w miejscu uszkodzonym (druga pozostaje w miejscu nieuszkodzonym) wychyla się, wykazując prąd wskazujący, że powierzchnia włókna ma potencjał dodatni, zaś miejsce uszkodzone – ujemny (ryc. 85). Ten ujemny potencjał jest charakterystyczny dla wnętrza włókna, jak to wykazały badania na głowonogach. Mięczaki ie nadają się szczególnie dla takich badań dlatego, iż posiadają włókno olbrzymie tak grube (około 0,5 mm), że bez większego trudu można wbić w nie elektrodę. Elektroda ta wykazała potencjał również ujemny. Włó- kno nerwowe tworzy wiec coś w rodzaju butelki lejdejskiej, gdzie na powierzchni skupione są jony dodatnie, we wnętrzu zaś jony ujemne.

Leave a Reply