You are here: Home > Mózg > Zawój wrzecionowaty (gyrus lusilormis)

Zawój wrzecionowaty (gyrus lusilormis)

W tylnej części półkuli (ryc. 12), do tyłu od płata ciała modzelowatego, znajduje się ważny układ bruzd c i e m i e n i o w o-p otylicznych fsu/cus parleto-occipitalis) oraz bruzdy ostrogowej (iissura calca- rina). Układ ten ma kształt litery ,,Y”, a w jego widłach leży zawój zwany klinem (cuneus). Ku przodowi, oddzielony przez bruzdę ciemienio- wo-potyliczną, leży przedklinek (precuneus), odgraniczony od zawoju obręczy przez niedużą bruzdę podciemieniową (su/cus subparie- talis).

Brzusznie od klina (oraz części zawoju obręczy) leży zawój językowy (gyrus łlngualis), odgraniczony po stronie brzusznej przez bruzdę poboczną (suicus collateralis). W przedłużeniu zawoju językowate- go ku przodowi widnieje zawój bipokampa (gyrus hippocampi) zakończony hakiem (uncus). Zawój ten opiera się o szczelinę hipokampa (lissura hippocampi). Zawój hipokampa jest także przedłużeniem zawoju obręczy, który w okolicy płata ciała modzełowatego zwęża się w c i e ś ń (isthnms).

Jeszcze dalej brzusznie, odgraniczony przez bruzdę poboczną (suicus collateralis) leży zawój wrzecionowaty (gyrus lusilormis). Bruzda potyliczno-skroniowa oddziela go od znanego nam już zawoju skroniowego dolnego {gyrus temporalis interior).

Rycina 13 przedstawia nam widok półkul oglądanych od dołu po usunięciu móżdżku i pnia mózgowego. Można na niej odszukać znane nam już bruzdy i zawoje. Nowością dotąd nie opisaną są w okolicy czołowej bruzdy i zawoje oczodołowe (sulci et gyri orbitales).

Leave a Reply