You are here: Home > Mózg > Wszystko co słyszymy składa się z tonów

Wszystko co słyszymy składa się z tonów

Podstawowym bodźcem słuchowym jest harmonijne drganie powietrza lub innego ośrodka, o określonej liczbie drgań – czyli zagęszczeń i rozrzedzeń tego ośrodka – na sekundę. Wykres tonu przedstawia się jako linia falista.

Wszystko co słyszymy składa się z tonów. Niemniej jednak czyste tony można usłyszeć niemal wyłącznie w laboratoriach fizyków. To co słyszymy w życiu codziennym jako dźwięki skrzypiec, trąb, organów, a także jako huki, trzaski, szumy, szmery, dźwięki mowy ludzkiej czy śpiewu, glosy zwierząt – to zespoły mniejszej lub większej ilości tonów, dobieranych raz harmonijnie (tony muzyczne], raz zupełnie bezładnych. Wykres ich przedstawia się jako krzywa wypadkowa o dość dziwacznym przebiegu (ryc. 233).

Tony mogą się różnic wysokością zależnie od częstości drgań oraz natężeniem – mogą być cichsze lub głośniejsze. Częstość drgań mierzymy liczbą drgań na sekundę, czyli jednostkę zwaną hercem (Hz). Im więcej jest herców, im więcej drgań na sekundę, tym ton jest wyższy.

Ucho ludzkie odczuwać może tony od 16 do 20 000 Hz. Granice te jednak mogą ulegać zmianom zależnym w dużym stopniu od wieku. U ludzi młodych górna granica słuchu sięga do 20 000 Hz, około lat 35 już tylko do 15 000 Hz, koło pięćdziesiątki do 12 000 Hz, by w końcu opaść nawet do 5000 Hz. Wpływa na wysokość granicy słyszenia także brak tlenu, ogólne osłabienie – mogą też odgrywać pewną rolę różnice indywidualne wrodzone. Rozmaite wartości górnej granicy słyszenia nie zaznaczają się zresztą w życiu codziennym, gdyż z tonami wysokimi spotykamy się rzadko. Skala muzyczna mieści się w granicach od 16 (ton C2) do 3906 Hz (ton h4) (ryc. 234).

Leave a Reply