You are here: Home > Mózg > Wrzecionka mięśniowe

Wrzecionka mięśniowe

Według zdania większości neurologów ciałko Vater-Paciniego służy do percypowania silnego nacisku, powstającego tak przez ucisk skóry, jak i wskutek naciągnięcia skóry, ścięgien i powięzi podczas każdego ruchu. Niektórzy tylko badacze przypisują ciałkom Vater-Paciniego rolę receptora kontrolującego ciśnienie krwi.

Bardziej jednoznaczna jest rola wrzecionek czuciowych, ścięgnowych i mięśniowych. Wrzecionka ścięgnowe (ryc. 173) spotyka się na wszystkich ścięgnach (u człowieka) w postaci wrzecionowatych, drobnych zgrubień włókienek ścięgna, otoczonych błonką. Każde takie wrze- cionko jest bogato unerwione. Dochodzi do niego włókno osłonkowe

Hyc. 173. Wrzecionka zmysłowe mięśniowe (A) i ścięgnowe (B). b – włókno bezosłon- kowe (wegetatywne) o – włókno osłonkowe. Według Clary. i bezosłonkowe. Włókno osłonkowe rozgałęzia się obficie, tworząc liczne drzewkowate zakończenia oraz kolbki końcowe o budowie zbliżonej nieco do ciałek Vater-Paciniego. Zakończenia nerwowe percypują jako bodziec stan napięcia ścięgna. Podniety te mogą stanowić część odruchu własnego mięśnia.

Wrzecionka mięśniowe znajdują się w prawie wszystkich mięśniach prążkowanych, prócz mięśni twarzy, gardła i przepony. Szczę- gólnie dużo znaleziono ich w mięśniach dłoni i w żwaczu (massefer).

Pojedyncze wrzecionka mają postać podłużnych wrzecion długości 2-3 mm, zbudowanych z włókien mięsnych prążkowanych, o prymitywnej, zarodkowej strukturze. Włókienka te otoczone są błoną łączno-tkan- kową, której końce wiążą się z omięsną. Wrzecionko jest bogato uner wione przez włókna osłonkowe i bezosłonkowe. Zakończenia włókien osłonkowych tworzą spirale otaczające włókno mięsne lub przybierają postać drzewkowatą. Ponadto dochodzą tu włókna neuronów (gamma) z rogów przednich rdzenia, przygotowujące stan alertu, zwiększonej pobudliwości wrzecionek. Bodźcem dla wrzecio- nek jest stan skurczu mięśnia, do którego wrzecionko jest wbudowane.

Leave a Reply