You are here: Home > Mózg > Układ neuronów drogi bólu

Układ neuronów drogi bólu

Na osobną wzmiankę zasługuje ból refie ktoryczny, ból odczuwany w miejscach położonych nieraz daleko od właściwego miejsca zadrażnień bólowych. Przykładem typowym jest ból lewej ręki w wypadkach zawału serca, lub ból karku spowodowany przez zapalne podrażnienie otrzewnej na przeponie. Według jednej z wielu teorii we wszystkich takich wypadkach ból ten jest jakby rzutowany z innej okolicy w obrębie tego samego dermatomu przez włókno trzewiowo-czuciowe kończące się w tym samym jądrze rdzeniowym co nerwy bólowe skóry odpowiedniego piętra rdzenia. Zjawisko to nie jest jednak dotąd bezspornie wyjaśnione.

Od bólu reflektorycznego odróżnić należy ból powstający wskutek zadrażnienia (zapalnego) korzonków nerwowych, oclczuwanego również z dala od właściwego ogniska chorobowego.

Układ neuronów drogi bólu jest, jak wspomnieliśmy powyżej, taki sam, jak dla zmysłów ciepła i zimna (ryc. 177). Neuron I rządu kończy sią w istocie galaretowatej (subslanlia gelatinosa), neuron II rządu wysyła stąd włókna na stroną przeciwną rdzenia i przez pasmo rdzeniowo- -wzgórzowe boczne (iracfus spino-thalamicus lateicilis) do wzgórza. Kończą sią one w nucleus centro-medicilis thcilami. Tu powstaje ogólne wrażenie bólu, którego szczegółowe odczucie i interpretacja odbywa sią dopiero w korze. Tu nastąpuje też wartościowanie bólu w zależności od dodatkowych doznań, które mogą ból odczuwany złagodzić lub zaostrzyć. Droga bólowa jest też drogą doznań seksualnych.

Zlokalizowanie drogi bólowej w dość łaLwo dostępnym sznurze bocznym rdzenia stało się podstawą do opracowania zabiegu chirurgicznego, zwanego chordotomią lub kordotomią, albo traktotomią. Zabieg polega na przecięciu pasma rdzeniowo-wzgórzowego bocznego w wypadkach dokuczliwego bólu, nie poddającego sią innym środkom leczniczym. Zabieg wykonuje sią po stronie przeciwnej, a w wypadkach bólu trzewiowego – obustronnie.

Leave a Reply