You are here: Home > Mózg > Ucho zewnętrzne jest właściwe tylko ssakom

Ucho zewnętrzne jest właściwe tylko ssakom

W uchu kręgowca komórki zmysłowe tego rodzaju schowane są głęboko. Kryją się w głębi wydrążeń najtwardszej kości ustroju (ryc. 236), kości skalistej, w części zwanej ślimakiem kostnym. Ukrycie to daje im doskonałe zabezpieczenie przed szkodliwymi wpływami, ale zarazem pociąga za sobą konieczność wytworzenia szeregu narządów „podsłuchowych”, których zadaniem jest doprowadzenie słabych z natury bodźców słuchowych do położonego głęboko właściwego narządu słuchu. Te aparaty „podsłuchowe” tworzą u ssaków i człowieka ucho zewnętrzne oraz ucho środkowe.

Ucho zewnętrzne jest właściwe tylko ssakom. Składa się ono z małżowiny usznej oraz kanału słuchowego zakończonego błoną bębenkową. Występujące na niej fałdy, a u wielu zwierząt, np. u konia, także zdolność odwracania jej w rozmaite strony, służą prawdopodobnie do dokładnego chwytania fali głosowej i wtłaczania jej do kanału usznego, gdzie fala zagęszcza się i uderza w rozpiętą na końcu błonę bębenkową. U konia np. możność odwracania małżowiny pozwala nadto rozpoznać kierunek, z którego glos dochodzi (człowiek musi odwrócić głowę). Małżowina uszna właściwa jest wszystkim ssakom, z tym jednak, że jest ona zredukowana u waleni, kreta, a u fok służy do zamykania kanału słuchowego podczas nurkowania. Poza ssakami małżowinę spotyka się wyjątkowo, np. u krokodyli i niektórych ptaków w postaci niewielkiego fałdu skóry koło błony bębenkowej.

Narządem spotykanym tylko u ssaków jest także kanał słuch o- w y, prowadzący do zapadłej w głąb, w porównaniu z niższymi kręgowcami, błony bębenkowej. U płazów, gadów i ptaków jest ona położona na powierzchni głowy (ryc. 240), gdzie łatwo ją zaobserwować, np. u żaby lub kury. Kanał słuchowy ssaków dla lepszej ochrony bębenka jest zwykle zakrzywiony i wysłany woskowiną (cerumen), lepką substancją chroniącą przed kurzem i inwazją małych owadów.

Leave a Reply