You are here: Home > Mózg > Trzy bruzdy skroniowe

Trzy bruzdy skroniowe

Ku przodowi od bruzdy przedśrodkowej spotykamy układ bruzd biegnących prostopadle mniej więcej do bruzdy przedśrodkowej i często z nią połączonych. Bruzdy te, ulegające dużej zmienności osobniczej, to: bruzda czołowa, górna i dolna (sulcus frontalis superior et interior). Oddzielają one od siebie zawoje czołowe: górny (gyrus frontalis superior), połączony częściowo na kancie półkuli środkowy (gyrus frontalis meclius) oraz dolny (gyrus frontalis inferior). Ten ostatni ma budowę bardziej zawiłą, bo odgałęzienia dołu bocznego mózgu (szczeliny Sylwiusza) dzielą go na wieczko (operculum), część trójkątną (pars Łriangularis) oraz część oczodołową (pars orbitalis).

Równolegle (w przybliżeniu) do dołu bocznego mózgu położone są trzy bruzdy skroniowe: górna, środkowa i dolna (sulcus temporalis superior, medius et inferior). Między nimi położone są zawoje skroniowe, górny środkowy i dolny (gyrus temporalis superior, medius et inferior).

Ten bardzo prosty układ zawoi skroniowych przechodzi ku tyłowi mózgu w dwa zawoje otaczające tylne końce tych bruzd. Są to: zawój nadbrzeżny (gyrus supramarginalis), otaczający koniec dołu bocznego mózgu (Sylwiusza) oraz zawó j kątowy (gyrus angularis) wokół tylnego krańca bruzdy skroniowej górnej. Oba te zawoje graniczą z zawojem, zwanym płacikiem ciemieniowym dolnym (lo- bufus parietaiis inferior). Placik ten odgranicza od tyłu duża bruzda śródciemieniowa (sulcus intraparielafis). Po drugiej stronie tej bruzdy widoczny jest płacik ciemieniowy górny, sięgający aż na kant półkuli. Tył półkuli zajmują drobne zawoje potyliczne (gyri occipitaies).

Leave a Reply