You are here: Home > Mózg > Teoria neuronowa cz. II

Teoria neuronowa cz. II

Dyskusja nad teorią neuronową w pierwszej linii skupiła się wokół zagadnienia, czy neuron jest rzeczywiście aktywnym elementem budowy i funkcji mózgu. Ten powszechnie dzisiaj uznawany pogląd wcale nie był tak oczywisty dla neurologów przed 75 laty. Aż do tego momentu przeważało w nauce przekonanie poparte autorytetem Gerlacha i Gol- giego, jakoby istotnym składnikiem mózgu była sień przestrzenna, jaką Gerlach opisał na podstawie (lichych) preparatów karminowych. Włókna osiowe widoczne w preparatach interpretował on jako skupienia włókien tej sieci lub przedłużenie wypustek protoplazmatycznych komórek, które miały istnieć obok sieci.

Poglądy Gerlacha przyjął i poparł swoim autorytetem Golgi, Dendry- tom i kadłubom komórek przyznawał on znaczenie tylko odżywcze, za element czynny uznawał sieć (rete difiusum) włókien pochodzących z rozgałęzień włókien osiowych komórek o krótkich neurytach, kolaterali i włókien czuciowych. Przez dziwną ironię losu Golgi bronił tezy Gerlacha, opierając się na preparatach sporządzonych własną metodą – tą samą, która równocześnie była jednym z najlepszych argumentów obrońców teorii neuronowej. A bronił z wielkim przekonaniem, skoro nie chciał nawet przyjąć wizyty Cajala, z którym dzielił nagrodę Nobla.

Tezom Gerlacha i Golgiego przeciwstawiło się dużo histologów z Ramon y Cajalem na czele. Przytoczyli oni wiele argumentów ściśle histologicznych w postaci preparatów dowodzących realności znanych nam już szczegółów budowy neuronu i jego wypustek. Zgromadzono w ten sposób wiele materiału opisowego i dowodowego, zdobywając coraz większe uznanie dla nauki o neuronach.

Leave a Reply