You are here: Home > Mózg > Szyszynka (corpus pineae) cz. II

Szyszynka (corpus pineae) cz. II

Szyszynka jest niedużą grudką substancji mózgowej, zbudowaną z komórek glejowych przekształconych w pinealocyty (ryc. 271), poprzegra- dzane przez blaszki lącznotkankowe i liczne naczynia. W tkance rozsiane są u dorosłych twarde ziarenka „piasku mózgowego” zbudowane z węglanów i fosforanów. Uo szyszynki dochodzą drogi nerwowe z uzdeczek oraz włókna wegetatywne.

U ssaków wodnych jak walenie i foki, a także u słonia i pancernika szyszynki nie znaleziono. Wzgórze i nadwzgórze rozwijają się z zawiązków ustawionych jeden nad drugim w ścianie międzymózgowia, Na samej górze mieszczą się jądra uzdeczek, u minoga stosunkowo duże, poniżej dwa zawiązki wzgórza, odgraniczone bruzdą w ścianie komory. Zawiązki te określamy jako wzgórze grzbietowe i brzuszne. Jeszcze jedna bruzda oddziela je od związków podwzgórza (str. 328) tworzących dno III komory. Z boku zawiązków widoczne jest prymitywne ciało kolankowate boczne, przesunięty ku przodowi derywat pokrywy śródmózgowia.

U minoga i wszystkich niższych kręgowców jądra uzdeczek zajmują w porównaniu ze wzgórzem dużą część. Połączenia ich są w zasadzie takie same jak opisane powyżej u ssaków duża droga doprowadzająca z okolic węchowych (tractus oliacio-habenalaris s. slria medullaris), a więc prążek rdzenny oraz spora wiązka pęczka tyłozgiętego (ryc. 272) wyprowadzająca impulsy do jądra międzykonarowego jako części jądra siatkowatego nakrywki. Drogi te wskazują, że jądro uzdeczek jest ośrodkiem węchowym służącym odruchom chwytania pokarmu. W tej roli występują jądra uzdeczek u wszystkich kręgowców, nie wyłączając i ssaków, aczkolwiek układ ten jest słabo poznany fizjologicznie.

Leave a Reply