You are here: Home > Mózg > Synapsy

Synapsy

Zależnie od długości neurytu rozróżniamy komórki Golgiego typu I, z długim włóknem osiowym oraz komórki Golgiego typu II, z neurytem krótkim, a więc odgrywające rolę kojarzącą w stosunku do neuronów w najbliższym sąsiedztwie.

Osobliwe ukształtowanie wypustek, odbiegające od schematu den- dryt-neuryt spotykamy u neuronów czuciowych. Neurony te mają normalny neuryt, przewrodzący impulsy zgodnie z regułą od kadłuba komórki, a więc cellulifugalnie do ośrodków mózgowych. Prócz tego mają jednak jeszcze wypustkę przewodzącą impulsy cellulipetalnie, od narządów obwodowych do kadłuba. Wypustka ta ma jednak budowę włókna osiowego i zwykle tak bywa nazywana.

Styki, czyli synapsy występujące na końcach gałązek drzewka końcowego są miejscem przenoszenia impulsu z neurytu na drugą komórkę nerwową lub inną (mięsną, gruczołową). Długi czas były one przedmiotem sporu dwu stronnictw badaczy. Jedni uważali, że w synapsach plazma jednej komórki przechodzi bez przerwy w plazmę komórki następnej, inni – iż są one tylko miejscem zetknięcia się dwu komórek zachowujących jednak w pełni swoją indywidualność. Rzecznikiem takiego ujęcia był Ramon y Cajał.

Spór rozstrzygnął dopiero mikroskop elektronowy, który dał też dokładniejszy obraz struktury synapsy. Przedstawia się ona zwykle jako guzkowate rozszerzenie końca włókna (bouton terminal), w którego wnętrzu widoczne są mitochondria oraz liczne maleńkie pęcherzyki, około 300 A średnicy (ryc. 67). Całość opina delikatna błonka, przez którą owe pęcherzyki mogą się przeciskać. Pęcherzyki synaptyczne zawierają, jak sądzimy, jakieś chemiczne substancje pobudzające, nazwane mediatorami (str. 155), np. adrenalinę. Guzek synaptyczny przylega do partii błony komórkowej drugiego neuronu, jest jednak zawsze oddzielony wąską (ok. 250 A) szczeliną, do której może wylewać się treść pęcherzyków synaptycznych zadrażniające neuron następny.

Leave a Reply