You are here: Home > Mózg > Sploty naczyniaste

Sploty naczyniaste

Sploty naczyniaste powstają we wczesnym okresie rozwoju zarodka przez rozrastanie się drobnych naczyniek w pętle. Pętle te rozgałęziają się i rozrastają, a równocześnie wpuklają się do światła komory IV, III i częściowo komór bocznych. Drążąc w głąb komór pchają przed sobą blaszkę ependymalną, która oddziela splot naczyń od płynu zawartego w komorach (ryc. 53). Powierzchnia splotów pokrywa się mnóstwem drobnych kosmków. Narządy te, znane u wszystkich kręgowców, mają też znaczny wpływ na prawidłowy rozwój mózgu. Uszkodzenie ich we wczesnych stadiach rozwoju pociąga za sobą poważne zakłócenia w rozwoju mózgu. U osobników dorosłych sploty pełnią funkcję narządu – dzielającego płyn mózgowo-rdzeniowy, wypełniający komory mózgowe.

Sploty naczyniaste są bogato unerwione, można w nich obserwować liczne pęki i zakończenia włókien nerwowych. Bogate unerwienie spotykamy zresztą w całej oponie miękkiej, a zwłaszcza wzdłuż naczyń krwionośnych. Nerwy te należą do układu wegetatywnego i mają za zadanie wyczuwanie ciśnienia śródczaszkowego i odpowiednie regulowanie napięcia naczyń krwionośnych. Zaburzenia w tej dziedzinie są, przynajmniej w wielu wypadkach, przyczyną bólów’ głowy. Sama opona miękka natomiast, podobnie zresztą jak i tkanka mózgowa, nie daje wrażeń bólowych przy pociąganiu, uciskaniu czy przecinaniu.

Opona miękka obejmuje prócz mózgu także i rdzeń. Wykazuje ona tutaj zupełnie podobną strukturę i tak samo przylega do wszystkich za- łamków powierzchni. Okrywa też całą nitkę końcową.

Leave a Reply