You are here: Home > Mózg > Rogi przednie i tylne istoty szarej rdzenia

Rogi przednie i tylne istoty szarej rdzenia

Włókna białej istoty należące do różnych pączków biegną zwykle razem, tworząc ciągnące się wzdłuż rdzenia mniej lub więcej zwarte pasma. Pasma te nie wyróżniają się na normalnych barwionych przekrojach rdzenia, wyznaczono je za pomocą metod degeneracyjnych lub doświadczalnych. Ułożenie ich na przekroju rdzenia widoczne jest na rycinie 109. Zaznaczone tam grani- ce trzeba jednak traktować jako przybliżone, gdyż wiele z nich miesza się na granicy z włóknami pasm sąsiednich. Rozkład pasm ma duże znaczenie dla kliniki. Szczegółowa budowa i funkcje tych pasm omówione będą w rozdziałach następnych.

Rogi przednie i tylne istoty szarej rdzenia różnią się od siebie wieloma szczegółami budowy. Rogi przednie, będące skupieniem kadłubów neuronów !notorycznych, cofnięte są, zgodnie z teorią neu- robiotaksji (ryc. 105, 106) – w głąb rdzenia i oddzielone od powierzchni dość szeroką warstwą substancji białej. Wychodzą z nich liczne pęki włó- kien zbierających się dalej w korzonki przednie (radix anterior) nerwów rdzeniowych.

Korzonki przednie, zgodnie z zasadą Bell-Magendie, mają charakter ruchowy. Zasada ta nie jest zupełnie ścisła. W korzonkach przednich przebiega bowiem niewielka liczba cienkich włókien czuciowych, których kadłuby leżą, jak się zdaje, w zwojach rdzeniowych (ganglion spinale). Po przecięciu korzonków tylnych następuje najpierw zupełne znieczulenie, lecz po pewnym czasie wraca czucie głębokie i czucie bólu, wprawdzie słabsze niż normalne, lecz niemniej wyraźne.

Rogi tylne szarej substancji rdzeniowej dochodzą niemal do powierzchni rdzenia i są bardziej wysmukłe. Pozostaje to w związku z faktem, że komórki czuciowe rdzenia skupiają się – znowu zgodnie z teorią neurobiotaksji – w zwojach rdzeniowych, a w rogach pozostają tylko neurony czuciowe II rzędu.

Leave a Reply