You are here: Home > Mózg > Redukcja tkanki okołooponowej

Redukcja tkanki okołooponowej

Te same stosunki zaobserwowano u ryb chrzęstnoszkieletowych (‚Chondroichthyes), u żarłaczy, z tym tylko, że znajdujemy tu już naczynia krwionośne drążące w głąb mózgu. W tkance okołooponowej widoczne są także zatoki żylne.

Pewną zmianę stosunków anatomicznych znajdujemy dopiero u dużych ryb kostnoszkieletowych (releosiomi). Opona pierwotna rozszczepia się u nich na dwie blaszki – zawiązki opony miękkiej i twardej. Blaszka zewnętrzna przylega do tkanki okołooponowej, która za młodu jest śluzowata, a na starość tłuszczowacieje. Ciekawe, że podobne rozszczepienie opony zauważono u zarodków ludzkich około 35 mm. Między obu warstwami spotyka się wstawki tkanki tworzącej siateczkę – pra- zawiązki pajęczynówki. Bezsporny zawiązek pajęczynówki spotykamy jednak dopiero u płazów.

Rozszczepienie na trzy powyżej opisane warstwy następuje dopiero u ssaków. Towarzyszy temu redukcja tkanki okołooponowej. Występuje ona jeszcze u zarodków ssaków jako tkanka tłuszczowa rozmieszczona dookoła opony twardej, później zaś w obrębie czaszki redukuje się doszczętnie, a w części rdzeniowej jest reprezentowana przez drobne fragmenty tkanki tłuszczowej między oponą twardą a okostną.

Sploty naczyniaste obserwuje się – i to w tych samych miejscach, tj. w komorze III i IV, już u najniższych kręgowców. U minoga mogą one występować dodatkowo także w śródmózgowiu. Stopień ich rozwoju bywa różny, zawsze jednak są one wyraźnym, dość dużym narządem. krążenie krwi

Ośrodkowy układ nerwowy, przede wszystkim mózg, jest u wszystkich kręgowców obszarem szczególnie uprzywilejowanym w ich krwio- biegu. Otrzymuje on krew przez naczynia możliwie dobrze obsługiwane przez serce i zawierające – u zwierząt o obiegu z krwią mieszaną – możliwie duży odsetek krwi utlenionej. Jest to konieczne ze względu na ważną rolę mózgu w życiu zwierzęcia oraz z powodu charakterystycznej dla komórek nerwowych wielkiej wrażliwości na niedostatek tlenu. U człowieka po zamknięciu dopływu krwi po 3-4 sekundach następuje omdlenie i utrata przytomności, po trzech minutach trwałe uszkodzenie tkanki nerwowej, a po ośmiu minutach śmierć.

Leave a Reply