You are here: Home > Mózg > Przegląd tętnic bocznych cz. III

Przegląd tętnic bocznych cz. III

Ku przodowi odchodzi duża tętnica przednia mózgu (ryc.58). Blisko swojego początku oddaje ona liczne gałązki środkowe (rami centrales), które przez tzw. istotę dziurkowaną przednią (substantia perforata anterior, według dawnych autorów) wnikają do jądra ogoniastego i przyległych partii torebki wewnętrznej.

Główna gałąź tętnicy przedniej mózgu biegnie ku przodowi, a dalej nieco skręca ku górze i w końcu ku tyłowi, okrążając kolano ciała mo- dzelowatego. Tętnica oddaje kilka gałązek zdążających do kory powierzchni przyśrodkowej półkuli – płata czołowego i ciemieniowego.

Największym naczyniem wychodzącym z tętnicy szyjnej wewnętrznej jest tętnica środkowa mózgu {arteria cerebri media), biegnąca w przedłużeniu tętnicy szyjnej (ryc. 58). I ona ma gałązki środkowe, wnikające przez „istotę dziurkowaną przednią” do jąder prążkowanych i torebki wewnętrznej. Główny pień tej tętnicy biegnie przez szczelinę boczną mózgu (Sylwiusza), tworząc liczne zakręty i wysyłając wiele tętnic pobocznych, zdążających do kory na zewnętrznej powierzchni całej niemal półkuli.

Krew odpływa z mózgu, tak samo jak z każdego innego narządu, przez układ żylny. U człowieka i ssaków wyższych składa się on z żył drobnych, żył dużych i układu zatok żylnych. Osobliwością układu żylnego mózgu jest brak zastawek, dzięki czemu krew może tu płynąć, zależnie od -warunków, w obu kierunkach. Ma to znaczenie dla złagodzenia skutków nagłych zmian ciśnienia krwi w narządzie zamkniętym w szczelnej i ciasnej kostnej puszce, jak to właśnie znajdujemy w mózgu. Temu samemu celowi służą też liczne połączenia między żyłami, a także połączenia układu żył mózgowych z żyłami czaszki (venae diploicae) oraz z żyłami skóry głowy.

Leave a Reply