You are here: Home > Mózg > Przebudowa organizacji wewnętrznej móżdżku

Przebudowa organizacji wewnętrznej móżdżku

W móżdżku możemy wyróżnić dzięki tym zmianom móżdżek stary (palaeocerebellum), odbierający drogi z rdzenia, aparatu przedsionkowego, pokrywy wzrokowej i wysyłający impulsy przez ramiona łączące (brachia coniunctiva) do ośrodków pozapiramidowych, jak jądro czerwienne (micieus ruber) oraz istoty siatkowatej. Nowy móżdżek (neocerebellum) odbiera natomiast impulsy z kory, z mostu i z nowej oliwki – wysyła zaś do wzgórza i nakrywki. pedunculus cerebellaris med.

Przebudowa organizacji wewnętrznej móżdżku odbija się na morfologii zewnętrznej tego narządu, którego dobrym przykładem może być móżdżek ludzki. Móżdżek ten jest bryłą wydłużoną, osadzoną poprzecznie do osi pnia mózgowego. Powierzchnia ponacinana jest przez liczne bardzo (około 200) szczeliny głębokości około 2-35 mm. Oddzielają one od siebie wąziutkie, blaszkowate zawoje móżdżkowe (gyri cerebel- Jares). Zawoje pokryte są korą, a wewnątrz zawierają cienkie blaszki białej istoty.

Istota biała móżdżku wypełnia całe jego wnętrze, a wewnątrz jej masy tkwią cztery pary jąder móżdżkowych. Największe z nich to jądro zębate (nucłeus dentatus cerebelli), o charakterystycznym kształcie, podobnym nieco do pomarszczonego worka (ryc, 213) o otworze skierowanym ku przodowi. Przyśrodkowo od jądra zębatego znajdujemy maczugowate jądro czopowate (nucłeus emboliiormis) oraz jądro kulkowate (nucleus globosus) podobne również raczej do maczużki.

Do jąder tych dochodzą zakończenia włókien osiowych komórek Pur- kinjego, wychodzą zaś z nich włókna zdążające przede wszystkim przez ramiona móżdżkowe ku przodowi mózgu. Czwarte jądro mieści się w ro baku (vermj’s). Jest to j ą d r o wierzchu (nucleus iastigii). Jego neu- ryty biegną przeważnie do jąder przedsionkowych i do istoty siatkowatej.

Leave a Reply