You are here: Home > Mózg > Proces zamykania się rynienki

Proces zamykania się rynienki

U kręgowców przebiegają pierwsze etapy rozwoju, a więc bruzdko- wanie i początki organogenezy nieco inaczej. Różnice, dotyczące tylko szczegółów, spowodowane są przez większy zapas żółtka w jaju. Masa żółtka sprawia, że pierwsze etapy bruzdkowania odbywają się w jednym tylko miejscu na powierzchni kuli żółtkowej. Powstaje w ten sposób na powierzchni żółtka tarcza zarodkowa, którą łatwo można zobaczyć np. na żółtku jaja kurzego.

Tarcza zarodkowa jest obszarem bardzo intensywnego podziału komórek, który doprowadza do wyróżnicowania się trzech listków zarodkowych, ektodermy, mezodermy i entodermy. Najlepiej dadzą się one obserwować na przekrojach przez widoczną już gołym okiem na środku tarczki zarodkowej smugą pierwotną. Smuga ta wyznacza oś dalszego rozwoju. Tu wytwarza się struna grzbietowa oraz najbardziej nas tutaj interesująca płytka nerwowa (ryc. 91 A), zaginająca się w rynienkę nerwową (ryc. 91 B),a niedługo potem w cewkę nerwową.

Zamykanie się cewki nerwowej zaczyna się w środkowym odcinku ciała i stąd postępuje ku przodowi i ku tyłowi. W pewnym etapie tego procesu znaleźć można na końcach cewki połączenie z jamą jelitową (co nalis neurentericus) oraz na przodzie ciała otwór neuioporus. Oba te otwory zresztą szybko się zamykają. W miarę zamykania się rynienki nerwowej w cewkę nerwową ektoderma powierzchni ciała wyrasta ponad nią i zrasta się, tworząc jednolitą powłokę.

Procesowi zamykania się rynienki nerwowej towarzyszy, a właściwie nieco go wyprzedza, tworzenie grzebieni, rdzeniowego i mózgowego (crista neuraiis spinalis et cerebralis).

Leave a Reply