You are here: Home > Mózg > Prążkowie cz. II

Prążkowie cz. II

Funkcje prążkowia wiążą się z czynnościami kory. Prążkowie kontroluje akcję gałki bladej i istoty czarnej i hamuje funkcje kory. Drażnienie równoczesne kory i prążkowia pociąga za sobą zahamowanie ruchów, a schorzenia powodują ruchy mimowolne. Prążkowie ma też pewien wpływ na funkcje wegetatywne (ślinotok i zwiększone wydzielanie łez przy schorzeniach prążkowia).

Układ pozapiramidowy jest, mimo wielu faktów jakie znamy odnośnie jego budowy i czynności, słabo poznany. Badania utrudnia fakt, że wiele jego dróg biegnie w postaci rozproszonych luźnych włókien, często przemieszanych ze sobą tak, że obok siebie biegną włókna pobudzające i hamujące. Czynność jąder nieraz zmienia się ponadLo w zależności od rodzaju impulsów dochodzących do nich z różnych źródeł. Efekty drażnienia jąder pozapiramidowych możemy np. obserwować nieraz tylko pod warunkiem, że równocześnie drażnimy korę, jej pola ruchowe.

Jądra i drogi pozapiramidowe tworzą razem pewien układ, którego schemat – bardzo uproszczony – podano na rycinie 186. Jako cechę charakterystyczną dla układu podaje się, że impuls biegnie w tym układzie innymi drogami niż szlaki piramidowe oraz, że drogi te nie biegną nigdy prosto z kory do rdzenia, lecz zawsze wieloneuronowymi szlaka- kami, przerywanymi włączonymi w nie jądrami. W jądrach tych następuje oczywiście integracja dochodzących do nich z wielu stron impulsów, a równocześnie odrzut impulsów’ wstecz do jąder wyżej położonych i do kory. Pozwala to na tym dokładniejszą i bardziej wszechstronną integrację i korekcję impulsów oraz dopasowanie „rozkazów” wysyłanych do neuronów ruchowych rdzenia oraz jąder ruchowych rdzenia przedłużonego do zmieniających się warunków i okoliczności.

Leave a Reply