You are here: Home > Mózg > Prakręgowiec

Prakręgowiec

Aby zrozumieć osobliwy przebieg i właściwości nerwów mózgowych musimy odwołać się do ich anatomii porównawczej i szczepowego rozwoju. Jako punkt wyjścia obierzemy sobie postać hipotetycznego „pra- kręgowca”, zbudowanego w sposób możliwie prosty i schematyczny {ryc. 152).

Prakręgowiec taki był niewątpliwie zwierzęciem wodnym, w ogólnym zarysie podobnym do ryby. Ciaio jego, jak i u dzisiejszych ryb (ryc. 152), składałoby się z części głowowo-skrzelowej tułowiowej i ogonowej. Odcinek ogonowy zbudowany byłby tylko z mięśni i struny i służyłby jako narząd lokomocji. W części tułowiowej występowałaby jama brzuszna, a w niej zakończone odbytem jelito oraz rozmaite narządy wewnętrzne. W części głowowej jelito przybierałoby postać aparatu skrzelowego, złożonego ze szpar skrzelowych poprzegradzanych lukami skrzelowymi. Zwierzę oddychałoby, wciągając wodę z tlenem pyskiem i wyrzucając ją przez szpary skrzelowe. Łuki skrzelowe, służące za podstawę dla właściwych skrzelowych wyrostków, byłyby wzmocnione chrząstkami łuków skrzelowych. Otwór gębowy, pozbawiony szczęk mieściłby się przed otworami skrze] owym i po stronie brzusznej. Na samym przodzie ciała znajdowałby się odrębny nieco człon ciała zwany a kro- rn e r i t e m. Całe ciało, w szczególności mięśnie i nerwy wykazywałoby budowę metameryczną, podobnie jak mięśnie ryb.

System nerwowy prakręgowca miałby postać prymitywnego rdzenia, ciągnącego się wzdłuż ciała nad struną grzbietową. W głowie, a właściwie w zasięgu akromeritu rdzeń przechodziłby w pierwotny mózg złożony z odcinka węchowego (odpowiednik kresomózgowia), wzrokowego (śródmózgowie i pokrywa wzrokowa) oraz równoważnego.

Leave a Reply