You are here: Home > Mózg > Prądy czynnościowe

Prądy czynnościowe

Możliwe też jest kombinowanie odbierania prądów czynnościowych ze stosowaniem bodźców elektrycznych, lub chemicznych. Drażniąc określony punkt mózgu prądem lub np. roztworem strychniny i odbierając równocześnie zapis różnic potencjałów z różnych okolic tegoż mózgu możemy wyszukać na nim punkty dające w tym samym momencie wyskoki krzywych potencjałów. To zaś pozwala wnioskować, że punkty takie pozostają ze sobą w bliskim związku, i że łączą je jakieś drogi umożliwiające fizjologiczną współpracę. Postępowanie takie nosi nazwę neu- ronograf ii. Zapoczątkował je w 1940 r. Dusser de Barenne – co prawda posługując się jako czynnikiem drażniącym 1% roztworem strychniny, alkaloidu silnie drażniącego neurony. Strychninę stosowano zastrzykując ją do ośrodków podkorowych w ostrym doświadczeniu lub przykładając płatki bibuły napojone roztworem na powierzchnię kory.

Prądy czynnościowe możemy odbierać nie tylko z elektrod przyłożonych bezpośrednio do mózgu lub do niego wkłutych, ale także z powierzchni ciała bez uszkodzenia skóry i kości czaszki. Służy do tego aparat zwany encefalografem albo krótko EEC. Jest on szeroko stosowany dla ceiów diagnostycznych w klinikach chorób nerwowych i umysłowych. Elektrody czynne tego aparatu zakłada się na głowę pacjenta, elektrodę obojętną gdzieś na uboczu, a zapis krzywych na filmie pozwala wnioskować o pracy mózgu, jego spoczynku, działaniu lekarstw (także alkoholu i czarnej kawy) oraz o zmianach chorobowych.

Odrębną grupę metod badania mózgu stanowią metody analizujące reakcję całego właściwie zwierzęcia na pewne bodźce i zmiany w środowisku. Na czoło wysuwa się tutaj metoda Pawłowa, stosowana przy pracach nad odruchami warunkowymi – należą tu także liczne metody określane potocznie jako psychologiczne.

Leave a Reply