You are here: Home > Mózg > Pokrywa (fecium) cz. II

Pokrywa (fecium) cz. II

Pokrywa (fecium), zwana też pokrywą wzrokową (tectum opticum) minoga składa się z dwu części, z przodu rozdzielonych splotem naczy- niastym. Jest ona ośrodkiem wzrokowym o budowie warstwowej. Zakończenia neurytów wzrokowych układają się na powierzchni pokrywy i stąd dążą w głąb, do położonych tam komórek. Prócz włókien wzrokowych dochodzą tu drogi z rdzenia (tractus spino-tectalis – czucie wewnętrzne, dotyk skórny), z rdzenia przedłużonego (dotyk przyustny nerwu V, smak, linia naboczna i błędnik) oraz od przodu włókna z ośrodków węchowych (tractus olfacto-tectalis) i nieliczne jeszcze włókna ze wzgórza (tractus thalamo-tectalis). Drogi te jako drobne pasma występują także u ssaków.

W pokrywie następuje kojarzenie doprowadzanych tu impulsów, dzięki czemu pokrywa staje się nie tylko ośrodkiem wzrokowym, ale także najwyższym ośrodkiem kierowniczym. Wyniki kojarzenia przekazywane są stąd do aparatu ruchowego rdzenia przez pasmo pokrywowo- -opuszkowe (tractus tecto-bulbaris). Włókna tego pasma wychodzące z dużych komórek kojarzących pokrywy tworzą najgłębszą jej warstwę, a po wyjściu kierują się w dół i do tyłu. W części dolnej śródmózgowia krzyżują się one w commissura ansulata i zdążają do rdzenia przedłużonego, mieszając się z włóknami pęczka podłużnego przyśrodkowego. Ostatecznie przekazują one pochodzące z pokrywy podniety komórkom tworu siatkowatego oraz jądrom nerwów czaszkowych. Inne pasma to kierujące się ku przodowi pasmo do wzgórza (tractus łecto-thalamicus) i do kresomózgowia (tractus tecto-Iobaris).

Leave a Reply