You are here: Home > Mózg > Płyn mózgowo-rdzeniowy

Płyn mózgowo-rdzeniowy

W procesie tym odgrywają pewną rolę ziarnistości pajęczynówki, zwane nieraz potocznie ziarnistościami Pacchioniego (granulationes ara- chnoideae), osobliwe twory pajęczynówki, wciskające się w ściany zatok żylnych. Ściany te są w sąsiedztwie ziarnistości cieńsze. Zaznaczmy jednak, że rola ziarnistości jako narządu odprowadzającego płyn mózgowo-rdzeniowy do krwi nie jest powszechnie uznawana.

Zamknięcie drożności otworów międzykomorowych lub wodociągu powoduje rozszerzenie światła komór zwane wodogłowiem (hydrocephalus).

Płyn mózgowo-rdzeniowy ma za zadanie tworzyć płaszcz wodny dla mózgu, ochronną warstewkę płynu na powierzchni, a pod oponą odgrywa też pewną rolę w przemianie materii mózgu i rdzenia. W medycynie badanie płynu mózgowo-rdzeniowego spełnia pewną rolę w rozpoznawaniu niektórych chorób (kiła).

Pozostaje nam jeszcze poświęcić parę słów krążeniu krwi w mózgach i rdzeniach niżej zorganizowanych kręgowców. Układ naczyń w mózgu tych zwierząt przedstawimy na przykładzie żaby, której krążenie poznano stosunkowo najdokładniej.

Dopływ krwi do mózgu żaby następuje przez tętnice szyjne wewnętrz ne, które w czaszce rozdzielają się na tętnice mózgowe przednie i tylne (arteria cerebri anterior et posterior), Tętnica mózgowa przednia unaczynia półkule, skrzyżowanie nerwów wzrokowych i przysadkę oraz międzymózgowie. Kolo skrzyżowania nerwów wzrokowych tętnicę lewą i prawą łączy gałązka poprzeczna (ramus postchiasmaticus). Podobna anastomoza łączy tętnice mózgowe tylne nieco kuogonowo od przysadki. Niedaleko za anastomozą obie tętnice tylne zlewają się w pojedynczą tętnicę podstawną (arteria basilaris), Ta przedłuża się w tętnicę rdzeniową brzuszną, sięgającą aż do końca rdzenia (ryc. 62}.

Leave a Reply