You are here: Home > Mózg > Plakody

Plakody

Zwoje występujące na nerwach skrzelowych są skupiskami neuronów czuciowych i jako takie są odpowiednikiem zwojów rdzeniowych. Różnią się tym, że na nerwach skrzelowych występują po dwa jądra, różne także jest ich pochodzenie. Zwój dolny rozwija się bowiem nie z elementów- grzebienia nerwowego (str. 160), lecz z komórek ektodernralnych, które zapadają się tutaj we wczesnym stadium zarodkowym i przemieniają się w komórki zwojowe. Takie partie komórek ektodermalnych nabłonków włączające się do utkania nerwowego nazywamy p 1 a k o d a m i. Prawdopodobnie są to resztki jakichś narządów zmysłowych – w tym wypadku być może służących kiedyś do kontroli wody przepływającej przez skrzela.

Plakody biorą udział także w wykształceniu zwojów górnych. Zwoje te mają jednak pochodzenie mieszane: podstawę ich masy stanowią neu- roblasty pochodzące z grzebienia nerwowego, a elementy plakodalne dostarczają tylko części materiału.

Następny szczebel rozwojowy na przykładzie żyjących współcześnie żarłaczy przedstawia nam rycina 154. Postęp ewolucyjny jest tu znaczny. Chrząstka I segmentu występuje w formie szczątkowej jako chrząstka wargowa (Sabiale). Chrząstki łuku II segmentu przeobraziły się w aparat szczękowy, opatrzony zębami i działający jak kleszcze lub nożyce. Chrząstki III segmentu tworzą aparat gnykowy, u żar- łączy jeszcze wspierający żuchwę. Leżąca przed tym lukiem gnykowym szpara skrzelowa traci skrzela i zamienia się w kanał wiodący z gardzieli na powierzchnię ciała, zwany tryska w ką (spiraculum). Kiedyś u kręgowców lądowych utworzy się z niego trąbka (tuba) Eustachiusza i ucho środkowe. Liczba szpar skrzelowych ulega redukcji do czterech, czasem tylko zachowuje się ich pięć lub sześć.

Leave a Reply