You are here: Home > Mózg > Ostatni człon drogi słuchowej

Ostatni człon drogi słuchowej

Zakończenie wstęgi bocznej jest sporne. Według niektórych autorów (Clara) biegnie ona do ciał kolankowatych przyśrodkowych, oddalając po drodze bocznice do ciał czworaczycb tylnych. Według innych kończy się w ciałach czworaczych tylnych, tworząc tu synapsy z neuronami wysyłającymi swoje wypustki z kolei do ciał kolankowatych (Bochenek). Jeszcze inni autorzy przyjmują obie ewentualności obok siebie.

Bezsporny jest ostatni człon drogi słuchowej, a mianowicie promie- nistość słuchowa złożona z włókien wychodzących z ciała kolankowatego do kory w ścianach bruzdy bocznej mózgu (iissura lateralis Sylvii), do tzw. zawoju Heschla. Tu znajduje się korowy ośrodek słyszenia, obok zaś ośrodki rozumienia dźwięków.

Drodze słuchowej, jak i innym szlakom czuciowym towarzyszy pewna ilość włókien zstępujących. Wobec niezłej znajomości budowy ucha z jednej, a zjawisk akustycznych z drugiej strony paradoksalnie niemal brzmi stwierdzenie faktu, że nie wiemy na pewno jak przebiega w szczegółach proces słyszenia, tj. zadrażniania komórek włosatych. Zdani tu jesteśmy na teorie, których istnieje kilka, mniej lub więcej prawdopodobnych i uznawanych.

Najstarsza i najczęściej podawana jest teoria rezonacyjna, postawiona już w połowie ubiegłego stulecia przez znakomitego fizyka Helmholtza. Opiera się ona na fizycznym zjawisku rezonansu oraz na fakcie doświadczalnie stwierdzonym, że szczyt ślimaka wrażliwy jest na tony niskie, a podstawa na wysokie, Odpowiada temu różna szerokość błony podstawmei, węższej u podstawry ślimaka.

Leave a Reply