You are here: Home > Mózg > Osłonki rdzenne (mielinowe)

Osłonki rdzenne (mielinowe)

Inne też jest ich znaczenie dla motoryki. Zniszczenie ośrodków pira- midowych (korowych) pociąga za sobą u psa tylko przejściowe zakłócenie motoryki i pozostawia po sobie tylko nieznaczne upośledzenie ruchu kończyn. U naczelnych, a zwłaszcza u człowieka uszkodzenie tego pasma, np. przez krwawy wylew, powoduje od razu niedowład spastyczny, tj. silne ograniczenie lub nawet zniesienie ruchów dowolnych przy zachowaniu napięcia mięśni dzięki zachowanemu układowi pozapiramidowe- mu.

Objawem tego stanu jest bardzo ważny w diagnostyce klinicznej odruch Babińskiego. Polega on na tym, że po zadrażnieniu podeszwy następuje wyprężenie palucha (u ludzi zdrowych odwrotnie: paluch zgina się po takim zadrażnieniu w dót).

Osobliwością układu piramidowego jest także późny rozwrój tej drogi u dziecka. Osłonki rdzenne (mielinowe) pojawiają się na paśmie piramid dopiero w 10 miesiącu życia (a więc w okresie kiedy dziecko uczy się chodzić), a cały proces trwa do kilku lat. U małych dzieci występuje też, jako zjawisko normalne, odruch Eabińskiego.

Układ piramidowy, choć decydujący dla dowolnej motoryki człowieka, może jednak działać tylko w ścisłej współpracy z układami poza- piramidowy mi. W każdej konkretnej sytuacji układ piramidowy daje impulsy do wykonania zamierzonych ruchów, a układy pozapirami- dowe równocześnie regulują napięcie mięśni szkieletowych, biorących w danym ruchu udział bezpośredni lub pośredni, kierują koordynacją postawy zmieniającej się w czasie ruchu. Piramidowy układ można porównać do naczelnego wodza wydającego rozkaz natarcia pewnej dywizji – układy pozapiramidowe do sztabu, który musi zadbać o transport, zaopatrzenie i wszelkie potrzeby walczących żołnierzy. Albo na innym przykładzie kowal prowadzi młot układem piramidowym – ośrodki pozapiramidowe równocześnie nadają mu właściwą postawę i napięcie mięśni.

Leave a Reply