You are here: Home > Mózg > Opuszka węchowa

Opuszka węchowa

Neuryty komórek węchowych – zawsze pozbawione otoczki rdzennej – biegną jako nitki węchowe (lila olfactoiia) w stronę mózgu. Przeciskają się po drodze przez otwory kości sitowej i wchodzą do położonych na tej kości opuszek węchowych (buibus oliactorius), Opu- szki są ośrodkami węchowymi I rzędu i w nich kończą się wszystkie nitki węchowe, także ta ich grupa, która wychodzi z narządu przylemie- szowego. Te nitki biegną nieco osobno jako „nerw lemieszowo-nosowy” i kończą się w osobnej części opuszki zwanej opuszką dodatkową (bulbus accessorius). Opuszka dodatkowa posiada strukturę podobną jak opuszka właściwa, lecz bardziej prymitywną.

Opuszka węchowa zbudowana jest z szeregu koncentrycznych warstw. W środku widoczny jest ślad uchyłka komory, dookoła zgrupowane są włókna spoidła przedniego. Dalej widoczna jest gruba warstwa (ryc. 284) ziarnista, cienka warstwa komórek „mi- tralnych” i „kiciastych”, warstwa drobinowa i tuż pod powierzchnią warstwa kłębków (glomeruli). Nitki węchowe wkraczają do opuszki i splatając się z dendrytami komórek mitralnych tworzą okrągłe kłębki, do których dołączają się liczne komórki ziarniste oraz naczynia krwionośne. Kłębki są prawdopodobnie organem wzmacniającym słabe węchowe impulsy.

Komórki mitralne, także te z opuszki dodatkowej, wysyłają swoje neu- ryty do ośrodków węchowych mózgu, które najłatwiej poznać oglądając mózg prymitywnego ssaka jak dydelf lub szczur. Widzimy tu, że opuszka węchowa nasadzona jest niby czapa na grubym wyrostku półkuli zwanym szypułą węchową (peduncu/us olfactorius). Na przekroju szypuly (ryc. 287) widoczne są w środku, dookoła resztek komory, włókna spoidła przedniego, a dalej duże obszary istoty szarej o różnej strukturze. Dzielimy je na prymitywniejsze jądro węchowe przednie (nucleus oliacloiius anterior) oraz na odcinki kory przed- gr uszko w ej (cortex praepirilormis).

Pod samą powierzchnią zbierają się włókna pasm węchowych, przyśrodkowego i bocznego (ryc. 286). Składają się one z neurytów komórek mitralnych. Włókna skupione w paśmie węchowym bocznym częściowo kończą się w istocie szarej szypuiy, częściowo w guzku węchowym, a w większości rozprzestrzeniają się w korze płata gruszkowego (lobus pirilormis). Spora wiązka dochodzi do jądra pasma węchowego, będącego jednym z kompleksu jąder migdałowych (nuclei amygdalae) mieszczącego się w ścianie półkuli przyśrodkowo od kory płata gruszkowatego. Tu kończą się włókna z opuszki dodatkowej.

Leave a Reply