You are here: Home > Mózg > Opona miękka

Opona miękka

Z trzech wymienionych opon w najściślejszym związku z mózgiem i rdzeniem pozostaje opona miękka (pia maier). Zadaniem jej jest stworzenie sprężystej podpory, coś w rodzaju elastycznego bandaża dla miękkiej tkanki mózgowej, a zarazem stanowi ona pomost dla dochodzących do mózgu naczyń krwionośnych i tym samym odgrywa wielką rolę w przemianie materii i odżywianiu mózgu.

Opona miękka przedstawia się jako cienka (u człowieka około 0,01 mm) błona lącznotkankowa, przylegająca bezpośrednio do tkanki mózgowej. Pokrywa ona powierzchnię mózgu i rdzenia zupełnie dokładnie, wsuwając się we wszystkie szczeliny i uchyłki powierzchni, a nawet wciskając się w głąb tkanki. Ma to miejsce wszędzie tam, gdzie w głąb móz- gu czy rdzenia drążą naczynia krwionośne. Opona miękka tworzy dookoła nich pochewki zwane przestrzeniami Virchova-Robina (ryc. 52). Dzięki tym pochewkom naczynie nie ma bezpośrednio kontaktu z tkanką mózgową, lecz jest zawieszone w przestrzeni wypełnionej podobnym nieco do limfy płynem, oddzielającym je od pokrytej oponą miękką tkanki nerwowej. Przestrzenie Virchova-Robina sięgają dość głęboko wzdłuż większych naczyń, aż do ich rozsypania się na naczynia włosowate. Funkcja tych przestworów, to prawdopodobnie drenaż tkanki mózgowej z nadmiaru płynu międzykomórkowego, który tą drogą może być odprowadzany do przestrzeni podpajęczynówkowej. Przestwory Virchova-Robina zastępują w ten sposób naczynia limfatyczne, których w mózgu nie znaleziono.

Opona miękka przylega do powierzchni mózgu także w tych miejscach, gdzie ściana pierwotnej cewki nerwowej pozostaje przez cale życie w postaci blaszki ependymy: w stropie komory III i IV. Od światła komór oddziela oponę w tych miejscach tylko jednowarstwowy nabłonek wyściółki (ependymy). Opona miękka tworzy tu wraz z ependymą narządy zwane splotami naczyniastymi (plexus chorioidei}.

Leave a Reply