You are here: Home > Mózg > Ogólny przebieg zjawiska percepcji bodźca

Ogólny przebieg zjawiska percepcji bodźca

Ogólny przebieg zjawiska percepcji bodźca wyglądałby więc tak, że podnieta zmysłowa dochodzi do odpowiedniego ośrodka kory, a równocześnie przez bocznice danej drogi do tworu siatkowatego nakrywki. Stąd wysiany zostanie impuls aktywizujący do kory i on daje możliwość uświadomienia sobie podniety.

Ciągłe powtarzanie się pewnego bodźca powoduje, że bodziec aktywizujący nakrywki słabnie. Następuje „przyzwyczajenie się” i rozluźnienie uwagi. Stwierdzono też, że istnieje współzależność „budząca” nakrywki i kory, i to zorganizowana pewnymi okolicami zarówno kory, jak i tworu siatkowatego. Stąd możliwość ogólnego napięcia uwagi przez nakrywkę oraz możliwość pobudzania nakrywki przez impulsy pochodzenia korowego. Jest to możliwość segregacji bodźców dochodzących na „ważne” i „obojętne” – a tym samym na wybiórcze nastawianie uwagi. Ma to znaczenie w procesach uczenia się, a także we śnie, kiedy bodźce obojętne, nawet dość silne, nie powodują zbudzenia się.

Jest też pewna zależność między pobudzeniem kory przez nakrywkę i odwrotnie: impulsy ruchowe pochodzące z kory ruchowej pobudzają nakrywkę, a tym samym pośrednio i korę czuciową. To, być może, jest wyjaśnieniem, dlaczego pies (a także i człowiek) po obudzeniu przeciąga się i ziewa.

Typowym tworem śródmózgowia jest istota szara środkowa (substantia grisea centralis). Otacza ona grubą warstwą wodociąg na całej jego długości, przechodząc ku tyłowi w istotę szarą dna komory IV. Istota szara środkowa zbudowana jest z komórek drobnych, podobnych do komórek układu wegetatywnego. I tu wyodrębniono kilka mniejszych jąder, jak np. jądro Darkszewicza o niejasnej zresztą roli. Z istotą szarą środkową sąsiadują jądra nerwu III i n. IV (str. 215):

Leave a Reply