You are here: Home > Mózg > Od drogi wzrokowej odgałęzia się kilka mniejszych pasemek

Od drogi wzrokowej odgałęzia się kilka mniejszych pasemek

Pole 17, czyli prążkowane, zawdzięcza swą nazwę widocznemu już gołym okiem na przekroju kory białemu prążkowi, złożonemu z włókien stycznych kory. Pole to jest obszarem korowym zbierającym wrażenia wzrokowe oraz umożliwiającym ich zapamiętanie. Sąsiednie pola 18 i 19 (pole przyprążkowe i okołoprążkowe, czyli area parastriata i peristriata) umożliwiają rozpoznanie obrazów. Zniszczenia pola 17 prowadzi do ślepoty korowej, kiedy chory nie widzi nic, ale ma zachowany odruch źrenicy na światło. Uszkodzenie kory sąsiedniej może spowodować agnozję wzrokową: chory widzi przedmioty, opisuje je nawet, ale nie wie do czego służą i jak się nazywają – poznaje je natomiast z łatwością słuchem lub dotykiem.

Od drogi wzrokowej odgałęzia się kilka mniejszych pasemek. Droga siatkówkowo-podwzgórzowa (iracfus retino-hypotiialamicus) obejmuje niewielką ilość włókien zdążających aż do przysadki. Umożliwiają one bezpośredni wpływ światła na funkcje podwzgórza. Wpływowi temu przypisuje się słabszą skłonność do zachodzenia w ciążę u kobiet białych przebywających w tropikach.

Inne pasmo biegnie do przednich ciał czworaczych bądź wprost z siatkówki, bądź z ciała kolankowatego bocznego (irocius retino- et geniculo- tectalis). Pasmo to, filogenetycznie bardzo stare jest śladem po bardzo ważnej u niższych kręgowców drodze z siatkówki do pokrywy wzrokowej, U człowieka przypisuje mu się pewną rolę w ustawianiu gałek ocznych w odpowiednim położeniu do obserwacji jakiegoś przedmiotu.

Pasmo z ciał kolankowatych bocznych do okolicy przedczworaczej (area praetectaiis) doprowadza tam impulsy wzrokowe do ośrodków o d- ruchu źrenicy na światło za pośrednictwem nerwu okorucho- wego (III) i zwoju rzęskowego.

Leave a Reply