You are here: Home > Mózg > Nowe podejście do nauki o mózgu

Nowe podejście do nauki o mózgu

Nowe podejście do nauki o mózgu pojawi się dopiero w XVI w. w okresie wielkich przemian w naukach przyrodniczych, rozkwitu anatomii i krytyki powag starożytnych. Mózg zaczęto teraz badać bezpośrednio, bez oglądania się na stare autorytety. Początek dał „ojciec anatomii1′, Andreas Vesalius. W jego słynnym dziele „De corporis human! fabrica” znajdują się ustępy poświęcone morfologii mózgu człowieka, a jego następcy i uczniowie rozbudowali tę wiedzę.

Varolio, Willis z Oksfordu, Fr. Sylvius, Vicq d’Azyr, Reil, Goli, Reichert, Burdach – oto niektóre z nazwisk często uwiecznionych w nazwach wielu narządów mózgu. Varolio opisał podstawę mózgu i „most” noszący jego imię, Wbllis odkrył ciała prążkowane, spoidło przednie, oliwki i drogę piramidową Sylvius przebadał komory i zawoje półkul.

W sumie uczeni ci opracowali w czasie od końca XVI w. do początku XVIII w, całą makroskopową anatomią mózgu, tworząc pojęcia i nazwy używane w większości i dziś. Nazwy to fantazyjne, czerpane z barokowych napuszonych porównań jak stopa hipókampa, róg Ammona, psał- terium Dawida, drzewo życia i wiele innych, nieraz już zapomnianych. Helmont w połowie XVII w. wykazał nadto absurdalność nauki o katarze.

Badania mózgu w tym okresie nie mogły jednak sięgnąć dalej niż do makroskopowej anatomii. Na przeszkodzie stał po prostu brak środków technicznych i metod badawczych. Willis i Varolio preparowali tylko świeże mózgi za pomocą skalpela i pęsety, i mogli jedynie rozskubywać próbki tkanki igiełkami w kropli wody, a potem oglądać je przez lichy mikroskop. Dopiero w drugiej połowie XVIII w. Vicq d’Azyr użył do utrwalenia mózgu alkoholu z kwasem azotowym, -a formalinę, tak wygodną w użyciu, wprowadzono dopiero sto lat później. Nie znano parafiny, barwienia preparatów, prądu elektrycznego w odpowiedniej postaci… Trudno się nawet dziwić, że pojawiały się tak pesymistyczne wypowiedzi jak znana sentencja Fantoniego (1710) Obscura textura, obscuriores morbi, iunctiones obscurissimae (Niezrozumiała budowa, jeszcze bardziej niezrozumiałe choroby, zupełnie niepojęte funkcje).

Leave a Reply