You are here: Home > Mózg > Neuromasty linii nabocznej

Neuromasty linii nabocznej

U ryb pierwotnych, jak minóg, neuromasty rozmieszczone są luźno na skórze, zachowując jednak układ podobny do rysunku linii nabocznej u ryb wyższych. W miarę rozwoju filogenetycznego, neuromasty zapadają się w głąb skóry i u większości gatunków ryb są ukryte w głębi kanalików charakterystycznie rozmieszczonych wzdłuż (ryc. 201) boku ryby oraz na głowie w trzech gałązkach. Kanaliki te, wypełnione płynem surowiczym przebiegają w skórze, a w wielu miejscach mają otworki dające możliwość bliskiego kontaktu neuromastów z środowiskiem.

Neuromasty linii nabocznej unerwiane są przez gałązki biegnącego wzdłuż linii nabocznej nerwu bocznego. Nerwów takich jest dwa: nerw boczny przedni (nervus lateralis anterior s. preoticus, także n. iate- raiis nervi iaciaiis) zaopatruje kanały na głowie, drugi, mieszczący się za błędnikiem, to nerw boczny tylny [n. lateralis posterior, s. metaoticas, także n. lateralis vagi), zdążający do linii nabocznej tułowia. Ośrodki rdzeniowe dla nerwów linii naboczne j mieszczą się w polu równoważnym, o czvm była już mowa. móżdżek, oliwki, most

Móżdżek – dzięki swemu osobliwemu ukształtowaniu – od dawna już był osnuty fantastycznymi wyobrażeniami laików, którzy i dzisiaj przypisują mu niezwykłe właściwości i funkcje. W istocie jest on tylko ważnym ośrodkiem koordynacji ruchów i napięcia mięśni. p Filogenetycznie wywodzi się móżdżek z pola równoważnego (area statica) kręgowców niższych. Pole to opisano już w rozdziale o układzie przedsionkowym (str. 286}, a tutaj przypomnimy tylko, że jest ono ośrodkiem odbierającym włókna z układu przedsionkowego i linii nabocznych oraz, że ma budowę trzechwarstwową. Pole to przechodzi u minoga ku przodowi w niewielki języczek sterczący nad komorą IV i łączący się z ependymalnym stropem tej komory. Języczek ten to prymitywny móżdżek. Podobnie jak pole równoważne ma on budowę trójwarstwową, typową dla móżdżku wszystkich gromad kręgowców. Składają się na nią warstwy: komórek ziarnistych, dużych komórek Purkinjego oraz blaszka drobinowa (ryc. 203).

Leave a Reply