You are here: Home > Mózg > Nerw twarzowy

Nerw twarzowy

Nerw twarzowy (n, VII, nervus facialis) jest nerwem mieszanym. Jego włókna ruchowe wychodzą z jądra nerwu twarzowego (str. 207) i po opuszczeniu jądra biegną dalekim lukiem dookoła jądra nerwu odwodzącego. Nerw twarzowy (ryc. 146) obsługuje całą mimiczną muskulaturę twarzy łącznie z mięśniem szerokim szyi (plalysma). Drobna gałązka biegnie do najmniejszego mięśnia ssaków, do mięśnia strzemiączkowego (musculus stapedius). Ponadto biegną przez nerw twarzowy włókna przywspółczulne, trzewiowo-ruchowe do ślinianek, gruczołów łzowych i gruczołów jamy ustnej, nosowej, języka i gardzieli.

Włókna czuciowe nerwu twarzowego należą do neuronów skupionych na samym początku nerwu w zwoju kolanka (ganglion genicuh). Obsługują one przewód słuchowy zewnętrzny z okolicą, głębokie partie twarzy oraz – przez cienką gałązkę zwaną struną bębenkową {chor- da tympani) – kubki smakowe rozmieszczone w przedniej 2/3 powierzchni języka (ryc. 147).

Domózgowe, centropetalne ich wypustki kończą się trojako: część kończy się w jądrze nerwu VII (ryc. 146). Inne, a mianowicie włókna czuciowe ze skóry, skręcają po wejściu do rdzenia przedłużonego w tył i przyłączają się do pasma rdzeniowego nerwu trójdzielnego. Jeszcze inne, trzewiowo-czuciowe włókna z kubków smakowych i błon śluzowych drążą nieco głębiej i tam skręcają w tył, tworząc wiązkę zwartą pasmem samotnym {tractus solilarius). Pasmu temu towarzyszy podłużne jądro. Tu następuje przełączenie na neuron II rzędu zdążający wprost do wzgórza.

Leave a Reply