You are here: Home > Mózg > Nerw okoruchowy o bloczkowy

Nerw okoruchowy o bloczkowy

Z rdzeniem przedłużonym {dokładnie: lakże z przyległymi częściami śródmózgowia) związane są nerwy mózgowe: n. III do n. XII. Nerwy te, zarówno gdy chodzi o ich strukturę, jak i funkcję można podzielić na trzy grupy: do pierwszej zaliczymy nerwy III, IV i VI – wszystkie trzy unerwiające mięśnie gałki ocznej do drugiej – nerwy V, VII, IX í X z nerwem XI do trzeciej – nerw XII. Nerw VIII stanowi jednostkę odrębną zarówno funkcjonalnie, jak i anatomicznie, i będzie omówiony osobno.

Najbardziej ku przodowi wysunięty nerw okoruchowy (n. III, nervus oculomotorius) wychodzi z pnia mózgowego już w obrębie śródmózgowia (ryc. 143). Bierze on początek z położonego w nakrywce śródmózgowia (iegmenium) jądra ruchowego oraz z położonego obok jądra dodatkowego (jądro Edingera-Wesiphala) o charakterze przywspółczul- nym. Włókna przywspółczulne tego jądra zdążają przez zwój rzęskowy (ganglion ciliare) do źrenicy i ciała rzęskowego. Włókna somatyczne ruchowe do mięśni poruszających gałką oczną z wyjątkiem jednak mięśnia prostego bocznego (musculus reclus lateralis) oraz skośnego górnego (musculus obliquns superior). Część włókien unerwia za to mięsień dźwi- gacz powieki górnej (levator palpebrae superioris). Porażenie nerwu oko- ruchowego powoduje dlatego opadnięcie powieki, odchylenie gałki ocznej w dół i na zewnątrz, rozszerzenie źrenicy oraz upośledzenie akomo- dacji, gdyż oko trwale nastawione jest na odległość.

Nerw bloczkowy (IV, nervus trochlearis), najcieńszy z nerwów mózgowych, dochodzi tylko do mięśnia skośnego górnego (musculus ob- !iquus superior), powodując przesuwanie źrenicy w dół i na wewnątrz, „patrzenie z góry”. Funkcja ta zjednała mu francuską nazwę „nerf pathétique”.

Leave a Reply