You are here: Home > Mózg > Nerw językowo-gardzielowy u ryb

Nerw językowo-gardzielowy u ryb

Nerw językowo-gardzielowy jest nerwem pierwszej niezredukowanej szpary skrżelowej. Jest to zwykle nerw zachowujący najlepiej pierwotny, schematyczny układ gałązek, choć i on może ulegać różnym zmianom u rozmaitych zwierząt.

Zwój tego nerwu nosi (u ssaków) nazwę zwoju skalistego (ganglion petiosum). Gałąź zaszparowa tego nerwu daje u ssaków główny pień nerwu, gałąź gardzielowa zaś przekształca się w nerw bębenkowy (nervus iympan/cus). Gałąź skórna zachowuje się u ssaków w formie włókien dołączających się do nerwu usznego (nervos auricularis vagi).

Nerw błędny różni się od poprzednich tym, że powstaje ze zlania się w jedną całość kilku nerwów szpar skrzelowych. U ryb nerw ten wychodzi z rdzenia przedłużonego jako silny pień skrzelowo-trzewiowy (imn- cus branchio-intestinalis) i tworzy zwój główny, zwany zwojem jarzmowym (ganglion iuguiare). Nieco dalej nad każdą szparą skrzelową widoczne są zwoje nadskrzelowe, z których wychodzą nerwy dzielące się na gałązki przedszparowe i zaszparowe. W dalszym biegu ewolucji zwoje nadskrzelowe zlewają się z sobą w jeden zwój węzłowy {ganglion nodos um), zaś gałązki nerwowe dają nerwy krtani, powstałej z przemiany chrząstek łuków skrzelowych. nerw’em błędnym złączona jest gałąź trzewiowa – główny pień przywspółczulny, biegnący do jamy brzusznej. Pochodzenie tego nerwm tłumaczone bywa dwojako. Według jednej teorii składa się on z gałązek gardzielowych przynależnych do istniejących kiedyś ku tyłowi, a obecnie zanikłych szpar skrzelowych. Wedle innej teorii gałąź ta jest tworem powstałym niezależnie od zmian w nerwach skrzelowych, a przeznaczonym od początku do przywspółczulnego oddziaływania na narządy jamy brzusznej.

Leave a Reply