You are here: Home > Mózg > Nerw błędny

Nerw błędny

Wszystkie inne smaki mogą być wywołane przez ciała zupełnie różne pod względem budowy chemicznej. Gorzkie są np. magnez (pierwiastek), i wreszcie słono. Salicylan sodu na końcu języka smakuje słodko, u podstawy języka gorzko, siarczan magnezu jest gorzki u nasady języka, słony po brzegach. Wrażenia smakowe można także wywołać przepuszczając słaby prąd elektryczny: anoda jest wtedy kwaśna, katoda słodkawa.

Nerw błędny (n. X, nervus vagus) przechodzi po opuszczeniu rdzenia przedłużonego przez dwa zwoje (ryc. 150): zwój jarzmowy (ganglion jugulare) oraz zwój węzłowy (gartglion nodosum). Poniżej oddaje gałązki do opony twardej i skóry ucha oraz kanału słuchowego zewnętrznego, a następnie szereg gałązek do błon śluzowych i mięśni gardzieli i krtani. Ostatnia z tych gałązek odłącza się od głównego pnia już w klatce piersiowej i wraca do okolicy szyjnej jako nerw krtaniowy wsteczny (nervus laryngeus recurrens). Nieco niżej nerw błędny przebija przeponę i potem oddaje szereg nerwów bocznych do większości narządów wewnętrznych (str. 316).

Funkcje nerwu błędnego można podzielić na dwie grupy, Z jednej strony jest to nerw przywspółczul- ny dla niemal wszystkich narządów wewnętrznych i o tej jego roli będziemy mówić w rozdziale o układzie wegetatywnym. Z drugiej strony jest on w swoim początkowym odcinku, aż do oddzielenia się nerwu krtaniowego wstecznego nerwem dolnego odcinka krtani i przełyku. Odcinki te unerwia nerw błędny zarówno ruchowo, jak i czuciowo. Z tego względu odgrywa wielką rolę przy śpiewie, mówieniu i łykaniu.

Leave a Reply