You are here: Home > Mózg > Nerw błędny cz. II

Nerw błędny cz. II

Ośrodkiem ruchowym nerwu błędnego – jako nerwu gardzieli i krtani – jest tylna część jądra dwuznacznego (nucleus ambiguus) (ryc. 151). Jądro początkowe nerwu błędnego (nucleus origi- nis nervi vagi) skupia komórki przywspółczulne. Włókna czuciowe nerwu błędnego należą do neuronów, których kadłuby skupiają się w zwoju jarzmowym. W obrębie rdzenia przedłużonego włókna osiowe tych neuronów dzielą się na gałązki zstępujące i wstępujące. Wstępujące kończą swój bieg w jądrze końcowym skrzydełka szarego (nucleus terminalis alae cinereae). Włókna zstępujące przyłączają się bądź to do pasma rdzeniowego nerwu trójdzielnego, bądź to do pasma samotnego, w myśl zasady segregacji włókien somatycznych i trzewiowych.

Nerw błędny wraz z nerwem językowo-gardzielowym są podłożem kilku ważnych odruchów. Należy do nich odruch kaszlu, którego droga idzie przez neurony czuciowe nerwu błędnego do pasma samotnego i stąd do ośrodków oddechowych oraz jądra dwuznacznego, powodując silne wydechy i ruchy krtani. Odruch wymiotny ma drogę przez jądro pasma samotnego do ośrodków wegetatywnych przewodu pokarmowego oraz do jądra dwuznacznego, które zamyka nagłośnię. Odruch gardłowy powoduje obronne zaciśnięcie gardzieli przy napełnieniu jamy ustnej czymś drażniącym, drogą przez włókna czuciowe nerwu IX i jądro dwuznaczne. Wreszcie odruch ślinowy, znany z prac Pawłowa, powodujący ślinotok po podrażnieniu słabym kwasem języka. Droga jego idzie przez receptory smakowe, struną bębenkową – pasmem samotnym do jądra ślinowego.

Leave a Reply