You are here: Home > Mózg > Mózg płazów

Mózg płazów

Nerwy r d z e n i o w o-p ot y liczne występują u wielu gatunków, lecz nie u wszystkich. Niekiedy spotyka się je już wewnątrz czaszki jako nerwy potyliczne, np. u pstrąga. Nerwy linii nabocznejsą zawsze obecne.

Osobliwością rdzenia ryb kostnoszkieletowych są duże komórki wy- dzielnicze (Dahlgrena), skupione w tylnym odcinku rdzenia. Mogą one powodować wytwarzanie się tam zgrubień nazywanych przysadką ogonową (hypophysis caudolis lub lepiej uiophysis). Komórki te należą do układu wydzielania wewnętrznego, bliższe dane o ich roli nie są jeszcze dokładnie znane.

Nerwy rdzeniowe odchodzą od rdzenia, podobnie jak u żarła- czy, dwoma korzonkami łączącymi się we wspólny nerw. Nerw ten z kolei dzieli się na gałązkę brzuszną i grzbietową. Na korzonkach tylnych występują zwoje rdzeniowe. Nerwy tych ryb wykazują mniejszą skłonność do wytwarzania splotów.

Mózg płazów, w przeciwieństwie do ogromnej rozmaitości spotykanej wśród mózgów ryb, mało różni się u rozmaitych gatunków. Ma on wyjątkowo prostą budowę i najbardziej podobny jest do mózgów żarła- czy.

Rdzeń płazów, w związku z ich wyjściem na ląd i wykształceniem kończyn ma zgrubienie szyjne i lędźwiowe (intumescentia cervicalis et lumbalis). Wychodzą z niego korzonki nerwów rdzeniowych, brzuszne i grzbietowe. Korzonki łączą się w nerwy, tworzące sploty (ryc. 43). U płazów bezogoniastych tył rdzenia redukuje się w miarę zanikania ogona, pozostawiając po sobie nitkę końcową (iilum terminale). Obok niej w kanale kręgowym znajdujemy ogon koński.

Leave a Reply