You are here: Home > Mózg > Mózg lancetnika

Mózg lancetnika

Na samym przodzie typowy układ rdzenia zmienia się, tworząc „mózg”. Piszemy to słowo w cudzysłowie, gdyż nie wszyscy godzą się na tę nazwę wobec bardzo niskiego stopnia rozwoju tego narządu. Odcinek ten jest w porównaniu z resztą rdzenia cieńszy, a długość jego wynosi zaledwie 0,6 mm w porównaniu z 40 mm długością rdzenia.

Mózg lancetnika jest położony inaczej niż u kręgowców. Poczynając od najniższych ryb wystaje on zawsze ku przodowi dalej niż koniec struny grzbietowej, u lancetnika zaś odwrotnie – struna wysuwa się daleko przed przedni koniec mózgu. Nie wiemy, czy jest to przystosowaniem do grzebania w piasku przednim końcem ciała, czy objawrem słabego rozwoju, czy wreszcie uwstecznienia.

Budowa wewnętrzna mózgu lancetnika jest bardzo prosta. Kanał środkowy rozszerza się w komorę o zmiennym kształcie. W dnie tej komory ściągnęło na siebie uwagę badaczy płytkie zagłębienie zwane n a- rządem lejkowym (organon iniundibuiaie) (ryc. 35). Zagłębienie to wysłane jest przez wałeczkowate komórki opatrzone rzęskami sterczącymi do wnętrza komory. Zadaniem ich jest prawdopodobnie wyczuwanie ciśnienia płynu w komorach. Narząd ten jest niezwykle ważny z punktu widzenia neurologii porównawczej jako jedyny odcinek układu nerwowego lanceinika, który udało się zhomołogizować z mózgiem ryb. Odpowiada on mianowicie narządowi, zwanemu u ryb saccus vasculosus, położonemu tuż za przysadką mózgową (hypophysis), na granicy śród- mózgowia i międzymózgowia. Pozwala to uważać część pęcherzyka mózgowego, położoną ku przodowi oc! narządu lejkowego za odpowiednik kreso- i międzymózgowia, część zaś położoną ku tyłowi od tego narządu za odpowiednik śródmózgowia i rdzenia przedłużonego. Część przednią nazywamy przodomózgowiem (prosencephalon), część tylną wtó- romózgowiem (deuterencephalon).

Leave a Reply