You are here: Home > Mózg > Metody barwienia

Metody barwienia

Druga grupa metod barwienia opiera się na użyciu soli srebra, impregnujących wypustki komórek nerwowych lub nawet włókienka przebiegające w obrębie ich plazmy, włókienka zwane fibrylami. W tej grupie metod na pierwsze miejsce wysuwa się klasyczna, zawsze ciekawa i aktualna metoda Golgiego (1873). Metoda ta pozwala na przepojenie solami chromu i srebra całej komórki nerwowej wraz z wszystkimi wypustkami. Powstaje wr ten sposób w preparacie czarny kontur komórki i jej -wypustek, lecz bez uwidocznienia szczegółów budowy wewnętrznej. Wadą metody Golgiego jest nadto to, że wybarwia ona nie wszystkie komórki, lecz tylko niektóre, kapryśnie dobrane. Mimo wielu badań, przyczyny tego zjawiska są nam ciągle nie znane. Wada ta jest jednak równocześnie i zaletą metody. Dzięki niej te komórki, które przepoiły się srebrem są widoczne w całej okazałości, ich wypustki można śledzić na dalekich przestrzeniach, co. byłoby oczywiście niemożliwe, gdyby wybarwiły się wszystkie komórki i włókna.

Metody srebrowe nie są zawsze tak kapryśne: metody Cajala, Biel- schowsky’ego, Schulzego i inne, wybarwia ją wszystkie komórki nerwowe i ich wypustki – pozwalają także na wgląd w strukturę wewnętrzną, w rozmieszczenie biegnących w plazmie cieniutkich włókienek, fibryli.

Trzecia grupa metod dąży do zabarwienia osłonek mielino- w y c h. Klasyczną w tej grupie jest metoda Weigerta, wielokrotnie modyfikowana. Za pomocą soli chromu impregnuje się tkankę nerwową – także całe mózgi ludzkie – po czym zatapia się w celoidynie, a skrawki barwi się hematoksyliną, roślinnym barwnikiem powszechnie używanym w histołogii. Po usunięciu nadmiaru barwnika przez traktowanie odpowiednimi odczynnikami (boraks, nadmanganian potasu i kwas siarkawy, żelazicyjanek) otrzymujemy na jasnym tle wybarwione granatowo osłonki mielinowe. Metoda ta jest trudna technicznie, ale za to pozwala na sporządzanie całych serii preparatów nawet z dużych mózgów i dzięki temu umożliwia prześledzenie struktury włókien i dróg nerwowych na dalekich nawet przestrzeniach. Obraz otrzymany tą metodą odpowiada popularnemu pojęciu „białej istoty’’ mózgu i na nim właśnie opiera się większość opisów budowy wewnętrznej mózgu i rdzenia.

Leave a Reply