You are here: Home > Mózg > Metoda nastrzykiwania naczyń krwionośnych tuszem

Metoda nastrzykiwania naczyń krwionośnych tuszem

Jeszcze inne, specjalne metody barwienia pozwalają na uwidacznianie innych określonych elementów, jak np. komórek glejowych (str. 125), wtrętów tkanki łącznej (ważne szczególnie w patologii, na materiale chorym), dalej rozmieszczenia tłuszczów, wydzielin komórek, bakterii, przebiegu rozmieszczenia i zagęszczenia naczyń krwionośnych. Do tych celów używa się w wielu wypadkach także metod zapożyczonych z ogólnej histologii i anatomii. Taką jest np. często stosowana metoda Van G i e s o n a, za pomocą której wybarwia się fuksyną włókna tkanki łącznej, uwidaczniając opony i układ naczyń krwionośnych.

Do tego ostatniego celu używana jest również metoda nastrzyki- wania naczyń krwionośnych tuszem, zabarwioną żelatyną, szelakiem, a ostatnio także polimerami mas plastycznych. Masy takie pozwalają na sporządzanie bardzo pouczających preparatów korozyjnych: w tym celu po nastrzyknięciu i zestaleniu masy, wypełniającej wszystkie naczynia, usuwa się tkankę mózgu, tak że pozostaje tylko plastyczny odlew naczyń, których przebieg i rozmieszczenie można teraz wygodnie prześledzić.

Wróćmy jednak do preparatów mikroskopowych, Po zabarwieniu skrawków którąkolwiek z opisanych metod poddaje się je odwodnie- n i u, zwykle przy coraz to silniejszych stężeniach alkoholu, a potem przepaja się je ksylenem lub benzenem i balsamem kanadyjskim, Balsam ten, to żywica o właściwościach optycznych najbardziej zbliżonych do szkła. Na zakończenie pokrywa się skrawki cieniutkim szkiełkiem nakrywkowym (0,15 mm}. Pozwala to na wygodne przechowanie oraz oglądanie preparatów.

Leave a Reply