You are here: Home > Mózg > Losy wzgórza brzusznego ssaków są sporne

Losy wzgórza brzusznego ssaków są sporne

W mózgu ptaków (ryc. 279) znajdujemy stosunki podobne jak u gadów. Jądro przednie i przyśrodkowe, jak i inne „nowowzgórzowe” zarysowują się jednak wyraźniej i osiągają większe rozmiary. Jądro okrągłe (nucleus lotundus), dobrze rozwinięte, uważane bywa za ośrodek orientacji przestrzennej i odbiera włókna z nerwu trójdzielnego i z pokrywy (tectum s. !obi optici), tak ogromnie u ptaków rozbudowanej. Jądro boczne rozbija się na 5 jąder nowych. Wzgórze brzuszne ptaków natomiast rozwija się słabo.

Szczyt rozwoju osiąga wzgórze u ssaków, głównie dzięki współpracy i powiązaniu z dynamicznie rozwijającą się korą. Rozrost dotyczy głównie wzgórza grzbietowego – z niego powstają wszystkie opisane powyżej jądra wzgórzowe. Losy wzgórza brzusznego ssaków są sporne. Kappers uważa za odpowiednik wzgórza brzusznego formacje niskowzgórza

(subthalamus), przede wszystkim jądro niskowzgórzowe (rmc/eus sublha- lamicus), za czym przemawiałyby połączenia z gałką bladą. Wedle innych wzgórze brzuszne przechodzi częściowo do podwzgórza i nie daje się wyraźnie odgraniczyć. węch

Węchem nazywamy wrażliwość na bodźce chemiczne rozproszone w postaci drobnych cząsteczek w powietrzu lub wodzie. Wrażliwość ta osiąga bardzo wysoki stopień czułości i może wyczuć ciała wonne w stężeniu tak słabym, że nie wykrywa ich żadna analiza chemiczna. Zarazem węch reaguje jakościowo na setki tysięcy rozmaitych zapachów. Obie te właściwości sprawiają, że zmysł ten u wielu zwierząt może stać się podstawą struktury psychicznej. U człowieka odgrywa on rolę podrzędną, aczkolwiek zawsze znaczącą.

Leave a Reply