You are here: Home > Mózg > Korzonek grzbietowy

Korzonek grzbietowy

Z rdzenia, na całej jego długości wychodzą nerwy rdzeniowe [nervi spinales), u człowieka 31 par. Każdy z tych nerwów wybiega z rdzenia szeregiem pęczków zbierających się razem w dwa korzonki [radix): brzuszny [radix venlraiis), zwany także korzonkiem przednim [radix anterior) oraz korzonek grzbietowy (radix dorsaiis), zwany często korzonkiem tylnym [radix posterior). Korzonek ten wyposażony jest zawsze w zgrubienie zwane zwojem rdzeniowym (ganglion spinale) (ryc. 15).

Korzonek grzbietowy ma charakter czuciowy, podczas gdy korzonki brzuszne są nerwami ruchowymi, czyli motorycznymi. Zasada ta znana jest jako prawo Bell -Magendie (ok. 1820 r.)

W dalszym przebiegu oba korzonki łączą się razem i jako mieszany, czuciowo-ruchowy nerw rdzeniowy (nervus spina/is) wybiegają z kanału kręgowego przez odpowiednie otwory między kręgami. Nerw rdzeniowy oddaje małą gałązkę do opon mózgowo-rdzeniowych {ramus meningeus), a dalej (ryc. 16) główna masa jego włókien dzieli się na dwie części: grzbietową (rmnus dorsalis) i brzuszną [ranms ventralis). Mała gałązka łączy ten nerw także z układem wegetatywnym (str. 310).

Gałąź grzbietowa unerwia skórę i mięśnie grzbietu prostujące kręgosłup, częściowo także mięśnie potylicy i pośladków. Gałąź brzuszna, znacznie większa, zaopatruje w nerwy skórę i mięśnie pozostałego obszaru, w tym także mięśnie kończyn. Ten podział obszaru obu gałęzi jest starym filogenetycznie dziedzictwem po przodkach posiadających układ mięśniowy podobny do układu mięśniowego współczesnych ryb np. śledzia: mięśnie zebrane po każdej stronie w kolumnę grzbietową i podobnej wielkości kolumnę brzuszną.

Leave a Reply