You are here: Home > Mózg > Komórki cewki nerwowej

Komórki cewki nerwowej

Przybierają one kształt zbliżony do nabłonka jednowarstwowego, odgraniczającego miąższ tkankowy od światła cewki. Wypustki ich (ryc. 94) drążą przez ścianę cewki aż do jej zewnętrznej powierzchni, tworząc w ten sposób pierwotny zręb podporowy. Komórki te zachowują też najdłużej, bo u człowieka aż do pierwszego roku życia, zdolność podziału i przemiany w inne kategorie komórek (ryc. 94).

Inne komórki cewki nerwowej, powstałe przez podział komórek epen- dymalnych, wysuwają się z warstwy wyściółkowej i przechodzą w głąb tkanki cewki nerwowej, powodując tym samym jej przyrost na grubość. Zajmują one środek miąższości tej ściany, tworząc grubą warstwę jądrową. Tu komórki różnicują się na dwa zasadnicze typy: na neurobla- s t y, z których w dalszym ciągu rozwiną się właściwe komórki nerwowe, neurony, oraz na spongioblasty, zwane także glioblastami, które są materiałem do wytworzenia się gleju (str, 125). Dołączają się do nich elementy mezenchymatyczne, pochodzące z mezodermy: wędrujące komórki macierzyste dla gleju Hortegi (str. 128).

Wolna lub prawie wolna od komórek pozostaje warstwa tkanki tuż pod powierzchnią zewnętrzną cewki nerwowej. Warstwa ta wypełniona jest przez wypustki tworzących się komórek zwojowych i glejowych. Przez analogię z dojrzałym już rdzeniem określa się ją nieraz jako istotę „białą”, choć wobec braku osłonek mielinowych nie różni się barwą od „istoty szarej”. W obrębie tworzącego się mózgu porządek warstw ulega w wielu miejscach zakłóceniu, wskutek wywędrowywania całych grup neuroblastów ku powierzchni mózgu.

Leave a Reply