You are here: Home > Mózg > Jednolity trzon sklepienia {corpus iornicis)

Jednolity trzon sklepienia {corpus iornicis)

Dalsze losy strzępka najwygodniej prześledzić można na serii przekrojów. Zobaczymy tam, że ku przodowi strzępek jest coraz mniejszy, aż zaniknie zupełnie wraz z rogiem Ammona. Ku tyłowi przeciwnie: strzępek staje się coraz okazalszy, aż wreszcie zamienia się w sporą białą wiązkę. W odcinku tym obserwujemy na serii stopniowy zanik rogu Ammona, tak że wreszcie strzępek staje się tworem zupełnie samodzielnym. Od tego miejsca nosi on już nazwę sklepienia (/ornix).

Wiązka sklepienia skręca w tej okolicy wyraźnie ku górze, a nieco dalej ku przodowi. Równocześnie obie jej części zbliżają się do siebie coraz bardziej – układ ten możemy obserwować właśnie na rycinie 23. Między obu połowami sklepienia noszącymi tu nazwę odnóg sklepienia [crura iornicis) rozpięte są tam liczne włókna nerwowe spoidła hipokampa (commissura hipocampi) poetycznie nazwane lirą Dawida (lyra Davidis). Są one widoczne na rycinie 23, niewidoczne na rycinie 24.

Oglądając jeszcze dalej ku przodowi wysunięty odcinek sklepienia stwierdzimy, że obie odnogi zbliżają się do siebie, tworząc jednolity trzon sklepienia {corpus iornicis), żeby bardziej jeszcze do przodu znowu się rozsunąć w postaci dwu okrągłych słupów sklepienia (co/um- nae iornicis). Ocierają się one niemal o spoidło przednie i wreszcie kończą w poznanych powyżej (str. 32, 33) ciałach suteczkowatych (corpora mammillaria).

W dalszym ciągu preparowania usuwamy z kolei sklepienie, przecinając z przodu słupy, a w tyle odnogi, jak to przedstawia rycina 24. Odsłania się w ten sposób szara jakby zasłona, ukryta dotąd pod sklepieniem.

Leave a Reply