You are here: Home > Mózg > Jądro czerwienne (palaeorubrum)

Jądro czerwienne (palaeorubrum)

Jądro czerwienne (palaeorubrum) jest ważnym ogniwem zarówno dróg pozapiramidowych, jak i móżdżkowych, ma też liczne połączenia. Dochodzą tu drogi przedsionkowe z jądra Deitersa oraz silna droga z móżdżku. Docierają tymi szlakami impulsy równoważne i czucia głębokiego, jedne i drugie ważne dla regulowania postawy. Drogi z tworu siatkowatego pozwalają na koordynację jego działania z pracą jądra czerwiennego. Są tu także włókna z pokrywy wzrokowej (iectum) oraz ze wzgórza (thalamus). Przedłużeniem ich są drogi biegnące z paiaeo-rubrum do pokrywy – prawdopodobnie rodzaj starego filogenetycznie sprzężenia zwrotnego – oraz do rdzenia jako droga czerwienno-rdze- niowa (tracłus rubro-spinalis Monakow). Pasmo to, u gadów i ptaków będące najważniejszą drogą ruchową centralną, u ssaków rozbudowane na ogół dobrze, u człowieka rozwinięte jest słabo. Po wyjściu z jądra czerwiennego krzyżuje się ono, tworząc brzuszne skrzyżowanie nakrywki (decussaiio legmenti ventralis, ryc. 185).

Neorubrum otrzymuje impulsy przede wszystkim z ośrodków kresomóz- gowia oraz z kory. Cały ten układ u człowieka rozwinięty jest znacznie lepiej niż u innych ssaków. Drogi prowadzące do tej części jądra czerwiennego, to pasmo blado- -czerwienne (iracfus pallido-rubralis), pasmo blado-czarno-czerwienne (tractus pal- lido-nigro-rubralis) oraz pasmo korowo-

-czerwienne (tractus cortico-rubralis), wychodzące z pól korowych 4 i 6 oraz 3 i 5. To pasmo występuje tylko u naczelnych. Połączenia te podnoszą znaczenie jądra czerwiennego naczelnych znacznie ponad zwykłe regulowanie postawy.

Leave a Reply