You are here: Home > Mózg > Inne drogi wychodzące z jąder przedsionkowych

Inne drogi wychodzące z jąder przedsionkowych

Drogi wyprowadzające kompleks u jąder przedsionkowych, to w pierwszej linii droga przedsionkowo-rdzeniowa (tractus vestibuio-spinalis) Droga ta wychodzi głównie z jądra bocznego (Deiters), które wielu badaczy uważa za derywat jądra motorycznego, siatkowatego, nakrywki (str. 262) – oraz z jąder przyśrodkowego i dolnego. Pasmo biegnie w sznurach przednich i kończy się w różnych piętrach rdzenia, przekazując swoje impulsy komórkom ruchowym rogów przednich. Dzieje się to, jak się zdaje, za pośrednictwem komórek kojarzących rdzenia. Impulsy tej drogi odgrywają rolę przy utrzymywaniu równowagi w różnych położeniach ciała, a nadto kierują napięciem (tonus) niektórych mięśni, zwłaszcza mięśni prostujących (exiensores).

Inne drogi wychodzące z jąder przedsionkowych, to pasmo zdążające do móżdżku (tractus vestibulo-cerebeilaris), tworzące drugie już połączenie z tą częścią mózgu. Mniejsze pasma zdążają do jądra siatkowatego nakrywki (tractus vestibulo-tegmentalis) oraz do ciał czworaczych (tractus vestibulo-tectalis). Są to stare filogenetycznie szlaki, ważne dla zwierząt, których najwyższe ośrodki kojarzeniowe mieszczą się właśnie w pokrywie wzrokowej (tectus opticum). Impulsy przekazane do istoty siatkowatej wędrują dalej do rdzenia przez pasmo siatkowo-rdzeniowe.

Jądro boczne (Deiters) wysyła także sporą ilość włókien ku przodowi, do śróćknózgowia przez wiązkę przyśrodkową podłużną (fasciculus lon- gitudinalis medialis). Włókna te kierują ruchami gałek ocznych w związku z różnym położeniem ciała. One też są torem dla zjawiska oczopląsu (nystagmus), którego schemat widzimy na rycinie 194.

Leave a Reply