You are here: Home > Mózg > Głęboki rowek środkowy w mózgu

Głęboki rowek środkowy w mózgu

Drugą ważną bruzdą, środkową, jest niezbyt głęboki rowek środkowy (sulcu.s centralJs Rolandi). Górny koniec tego rowka zachodzić może na powierzchnię przyśrodkową półkuli, dolny kończy się jako drugi z rzędu licząc od przodu, na wieczku (operculum), zawoju leżącym w rozwidleniu dwu ramion, mianowicie tylnego i wstępującego szczeliny bocznej mózgu (Sylwiusza).

Rycina 11 daje nam obraz podstawowej powierzchni mózgu, a więc widok mózgu „od dołu”. Tak jak poprzednio mamy tu półkule mózgowe, pofałdowane w liczne zawoje. Widoczny jest płat czołowy, skroniowy (oddzielony przez szczelinę boczną Sylwiusza) oraz brzeg płata potylicznego. W tyle znajdują się półkule móżdżku, zasłaniające płaty potyliczne prawie w całości. Na ich tle rysuje się stożkowaty rdzeń przedłużony. Przed rdzeniem przedłużonym rzuca się w oczy duży płat substancji nerwowej zwany mostem (pons) Varóla.

Ku przodowi od mostu obserwujemy zagłębienie ograniczone po bokach dwoma zgrubieniami. Noszą one nazwę konarów lub s z y p u- łek mózgowych (pedunculi ccrebii). Jeszcze dalej ku przodowi zwracają na siebie uwagę dwa okrągłe wypuklenia ciał suteczko- w a t y c h {corpora mamillciiia) oraz białe skrzyżowanie nerwów wzrokowych (chiasma opticum). Między ciałami suteczkowa- tymi a skrzyżowaniem znajduje się guz popielaty (tubei cinereum) zwężający się w lejek (infundibulum). Na końcu lejka umocowana jest przysadka mózgowa (dypop/iysjs cerebri). Ostatnim godnym uwagi szczegółem są elipsoidalne opuszki węchowe (buibi oliac- torii), osadzone na szy pułkach węchowych (pedunculi olictc torii), zwanych zwykle (niewłaściwie) pasmami węchowymi (tractus olfactorii).

Leave a Reply