You are here: Home > Mózg > Gałka oczna człowieka

Gałka oczna człowieka

Dalszy etap rozwoju to przekształcenie się plamek wzrokowych w zagłębienia (ryc. 251). Promienie padające z ukosa oświetlają w takim „oku” tylko jeden brzeg zagłębienia, co umożliwia ocenę kierunku ich padania. mioty otoczenia. Doskonalenie tego oka w rozwoju szczepowym polega na wytwarzaniu dodatkowych urządzeń, jak soczewka, przysłona, mięśnie itp.

U kręgowców, nawet najniżej zorganizowanych, regułą jest występowanie oka zbudowanego na zasadzie ciemni optycznej i wyposażonego w różne urządzenia pomocnicze. Przykładem takiego oka może być oko ludzkie.

Gałka oczna człowieka ma kształt zbliżony do kuli o promieniu około 12 mm. Kształt ten ulega zakłóceniu w przodzie gałki ocznej, gdzie mieści się rogówka (ryc. 252). Jest ona wycinkiem kuli o promieniu mniejszym, bo tylko o promieniu długości 7-8 mm. Objętość gałki wynosi około 7,2 cm3. Gałka ukryta jest w kostnym oczodole, obwarowanym lukami kości jarzmowych i czołowych, i spoczywa na podściółce tłusz- czowej obdarzonej szczególnym przywilejem, w przypadku głodu tłuszcz oczodołu resorbowany jest na samym końcu, po zużyciu zapasów tłuszczu z innych narządów. Od przodu osłaniają oko powieki (pctlpebrae), zamykające sią przy każdym, nawet urojonym zagrożeniu. Szczoteczka rzęs na brzegu powiek chroni oko przed zaprószeniem, a gru- czół łzowy dostarcza bez przerwy (ryc. 253) łez zmywających powierzchnią oka i chroniących ją przed wyschnięciem. Nadmiar łez spływa kanalikiem łzowym do nosa.

Leave a Reply