You are here: Home > Mózg > Elementy struktury wewnętrznej komórek mózgu

Elementy struktury wewnętrznej komórek mózgu

Skrawki pokrajane za pomocą któregokolwiek z wymienionych sposobów nie dają zwykle wiele wglądu w budowę szczegółową tkanki. Elementy struktury wewnętrznej komórek zbudowane są wprawdzie z różnych rodzajów plazmy, ale różnice te nie są widoczne. Różnorakie w swej istocie plazmy są wszędzie podobne, bezbarwne i przezroczyste. W odróżnieniu ich pod mikroskopem pomaga nieco urządzenie kontrastu fazowego – ale dla celów praktycznych prawie zawsze zabarwiamy preparaty za pomocą barwników tak dobranych, by wiązały się tylko z określoną strukturą, wyodrębniając tym samym ten szczegół optycznie od reszty. Metod takich jest mnóstwo, dadzą się one jednak sprowadzić do kilku podstawowych typów. Poświęcimy im chwilę uwagi, choćby dlatego, by lepiej zrozumieć genezę naszych wiadomości o budowie szczegółowej mózgu i układu nerwowego {ryc. 4 A, B, C).

Jedną z najprostszych i najbardziej rozpowszechnionych metod jest metoda Nissla w tysiącznych odmianach i modyfikacjach. Metoda ta posługuje się barwnikami anilinowymi takimi, jak fiolet krezylu, toluidyna, tionina itp. Barwniki te uwidaczniają w plazmie komórki nerwowej „ciałka Nissla1′ zwane inaczej t i g r o i d e m. Jest to metoda technicznie bardzo łatwa – stąd jej ogromne rozpowszechnienie – ale też dająca bardzo mało wiadomości o strukturze mózgu. Właściwie wykazuje ona tylko, czy w jakimś miejscu znajduje się kadłub komórki (fałszywie nazywany komórką), czy też go tam nie ma oraz jak wyglądają grudki tigroidu. Nie dowiadujemy się natomiast z preparatów Nissla nic o wypustkach komórek nerwowych, choć ich ukształtowanie jest dla tkanki nerwowej tak ważne.

Leave a Reply