You are here: Home > Mózg > Dźwięki i tony różnią się między sobą

Dźwięki i tony różnią się między sobą

Bardzo rozmaicie przedstawia się zakres słyszenia tonów u zwierząt, które nieraz mają zdolność słyszenia tonów o wiele wyższych niż najwyższe słyszane przez człowieka. Tony takie nazywamy zwykle ultradźwiękami i badamy je za pomocą specjalnych przyrządów, np. magnetofonów z urządzeniem do nagrywania z różną szybkością. Jak wynikło z badań, psy słyszą dźwięki do 40 000 Hz, dla człowieka niesłyszalne, co wyzyskano przy tresurze cyrkowej i milicyjnej. U innych zwierząt granica ta może leżeć jeszcze wyżej: myszy słyszą tony do 60 000

Hz, delfiny do 80 000 Hz, a nietoperze nawet do 110 000 Hz. Zdolność słyszenia ultradźwięków stwierdzono także u niektórych owadów, np. u ciem.

Dźwięki i tony różnią się między sobą prócz ilości drgań na sekundę, określającej wysokości tonu, także jego natężeniem. Mogą być głośniejsze lub cichsze.

Natężenie dźwięku mierzy się teoretycznie ilością energii przenoszonej w ciągu jednej sekundy przez jeden centymetr kwadratowy powierzchni prostopadłej do kierunku rozchodzenia się fali dźwiękowej. Można to wyrazić albo w ergach (jako jednostkach energii) na sekundę na centrymetr kwadratowy erg , albo jednostkach ciśnienia atmo- sek cm2 sferycznego, tj. w barach względnie mikrobarach (1 mikrobar – = 0, 000001 – 10-6 = jedna milionowa ciśnienia jednej atmosfery). Jednostki te są raczej małe, ale też ilość energii wytwarzanej np. podczas rozmowy jest maleńka. Ilość energii, jaką zużyłoby dwa tysiące ludzi na rozmowę przez trzy godziny, wystarczyłaby zaledwie na zagotowanie jednej szklanki wody.

Leave a Reply