You are here: Home > Mózg > Duże włókna Mauthnera

Duże włókna Mauthnera

Osobliwością są komórki nadrdzeniowe (cellulae supramedullares), występujące na grzbietowej powierzchni rdzenia (ryc. 124). Wypustki tych komórek, pozbawione osłonki rdzennej, układają się w pasemko biegnące w obie strony rdzenia. Funkcja ich jest nieznana.

Inną osobliwością są duże włókna Mauthnera (1859), z grubą otoczką mielinową, biegnące nieco poniżej środka rdzenia w sznurach brzusznych. Włókna te biorą początek z dwu dużych komórek położonych w rdzeniu przedłużonym w sąsiedztwie ośrodków równoważnych. W przeciwieństwie do włókien Mullera (u smoczkoustych), od włókien Mauthnera odgałęzia się mnóstwo bocznic wchodzących w kontakt z komórkami rogów przednich. Obfitość bocznic jest w ogóle cechą tych ryb.

Włókien Mauthnera nie znaleziono u Latimerii. Rdzeń płazów nawiązuje do rdzeni żarłaczy, wykazuje jednak szereg różnic strukturalnych, jak i morfologicznych (zgrubienia). Korzonki grzbietowe wchodząc do rdzenia dzielą się u płazów, jak i gadów, ptaków i ssaków, na część lateralną, która tworzy pasemko cienkich włókien odpowiadające pasemku Lissauera u ssaków – oraz przyśrodkową, zbudowaną z włókien grubszych. Te włókna dzielą się na biegnące’ w tył i w przód, a biegnące ku przodowi dochodzą od rdzenia przedłużonego do jądra będącego zawiązkiem jądra smukłego (nucJeus gracilis). Sznury tylne są dlatego na przekroju lepiej widoczne niż u ryb.

Istota szara tworzy na przekroju rysunek ,,motyla” o dość grubym zarysie (ryc. 125). W jej obrębie występują komórki motoryczne z licznymi dendrytami, sięgającymi aż pod powierzchnię rdzenia (ryc. 126), komórki sznurowe i wnętrzne kilku rodzajów.

Leave a Reply